punt.nl

D66 dient het voortouw te nemen!
Politiek | 23 April 2012 | 19:55:19

D66 dient het voortouw te nemen!

Veel mensen bevinden zich uitsluitend in een euforische stemming na het bekend worden van 'de val van het huidige kabinet'. Nederland bevindt zich in een politieke crisis. Dat zal niet voor het eerst zijn. Deze keer is het echter anders. Het heeft een totaal andere dimensie. Al was het alleen maar vanwege het feit dat we ons midden in een periode van enorme heroverwegingen bevinden.

Ik ga voor nuchterheid en alertheid om te kunnen kiezen voor een verstandige pragmatische oplossing van de ontstane politieke crisis. Wij kunnen ons geen onherstelbare economische schade veroorloven en daarom is mijn voorgestelde denkrichting: zakenkabinet NU!; nieuwe verkiezingen op termijn.

We moeten forse risico’s (durven te) nemen willen we onze begroting binnen de gestelde tijd op orde krijgen. Durven te investeren in de toekomst en heroverwegingen niet de waan van de dag over te laten. Dat betekent koersen op duurzaamheid. Innovatie belonen, kennis vergroten en delen, en de zelfbeschikking van mensen respecteren.

Ik deel de zorg van partijgenoot Theo Veldman dat maatregelen op korte termijn uitblijven als we de zaken, zoals die er nu voorstaan, zullen onderschatten. Onderwerpen zoals stimulering evenredige arbeidsparticipatie, gezonde doorstroming op de woningmarkt, modernisering van de gezondheidszorg, innovatie op economisch gebied kunnen niet langer wachten. We kunnen ons geen stilstand permitteren en zeker niet een slecht imago op de financiële markt.

Waar is het Nederland gebleven dat haar zaakjes voldoende op orde had.

We zijn in staat om En maatregelen te nemen voor de continuïteit En verkiezingen op termijn voor te bereiden. Dat inzicht wordt gelukkig breed gedeeld in de partij. Neem ook in ogenschouw de speech van Pechtold aan het einde van het afgelopen congres.

Enkele citaten

'... We moeten niet krampachtig zijn en alleen willen beschermen wat we hebben, maar ook oog hebben voor wat we willen bereiken...'

'... Stilstand op persoonlijke vrijheden is voor het individu een stap terug. Mensen willen in tijden van onzekerheid juist meer invloed kunnen uitoefen op hun leven. Het heft in eigen handen krijgen om hun zaken voor de toekomst te regelen. Geef mensen daarom meer invloed op hun leven en hun toekomst zoals ook Kennedy ooit eens zei: hen laten dromen van een toekomst ... '

'... en als er nieuwe verkiezingen moeten komen, kiezen we voor een hervormingskabinet dat durft om te innoveren ... en daar zijn we klaar voor ...'

Duidelijke woorden die een consistente opstelling van de partij uitstraalt. De manier waarop D66 in het verhaal staat. We stevenden met onze kritiek op het Kabinet Rutte namelijk niet op voorhand af op (nieuwe) verkiezingen, maar om hen tot hervormingen aan te zetten waarmee Nederland 'Future Proof' kan worden gemaakt. Geen halfslachtigheid ten aanzien van Europa en de manier waarop we erin willen/moeten staan. Maar als die verkiezingen er linksom of rechtsom moeten komen … zijn we er klaar voor …! We zitten natuurlijk niet te wachten op een hoop gedoe, tijd, energie en geld dat een verkiezing kost. Terecht wijs je erop dat de kans ook redelijk groot is die zelfs verlammend zullen werken op de slagvaardigheid die we juist hard nodig hebben. Kortom, het lijkt me nu weer de tijd voor D66 om haar verantwoordelijkheid op te pakken, het voortouw te nemen en wel op een manier die overeenkomt met de belangrijkste reden van het ontstaan en bestaan van D66 ... de toekomst in de ogen aan te kijken en mensen meer uitzicht op vooruitzicht te verschaffen...´

Wil je mijn visitekaartje?

Stadsdeel Zuidoost maakt potje van communicatiebeleid
Politiek | 20 December 2011 | 10:28:00

Stadsdeel Zuidoost maakt potje van communicatiebeleid

Bij het aantreden van de huidige coalitie (PvdA, GroenLinks, VVD) heeft deze tal van beloftes gemaakt. Zo het zich laat aanzien zal daar weinig van terecht komen. Halverwege de rit blijkt dat de meest belangrijke zaken ernstige vertraging oplopen in de uitvoering ervan. Onvolgroeide notities die de raad weer terug moest sturen naar portefeuillehouders waren tot nu toe aan de orde van de dag. Zo zijn er moties aangenomen en dus opdrachten aan het Dagelijks Bestuur o.l.v. Marcel La Rose meegegeven die reeds lange tijd op uitvoering wachten. En als er beleidsnotities zijn aangenomen, schort het niet zelden aan voldoende visie en blijkt bij implementatie dat die niet voldoen aan de algemene verwachtingen.

Wordt er met hagel op een kerstkalkoen gejaagd?

In dat opzicht blijft de politiek weerbarstig. Een meerderheid beslist over zaken waar die niet altijd voldoende verstand van heeft. Zo ontbeert het de raad aan de nodige (technische) deskundigheid om voorgelegde beleidsvoornemens op hun juiste merites te kunnen beschouwen. Ook bij de interne organisatie blijkt die broodnodige deskundigheid vaak ontoereikend en worden er externen voor soms heel basale onderwerpen ingehuurd. Een schoolvoorbeeld is de aan ons voor-gelegde strategische communicatie notitie van het DB, van met name La Rose (PvdA)

La Rose heeft met alle goeie bedoelingen van meet af aan zwaar willen inzetten op communicatie. Een nobel streven. Dit vereist echter de nodige kennis van zaken. Zeker in een tijd waarin financiële middelen schaars zijn en wij ons geen 'onnodige' experimenten kunnen veroorloven. Ook al wil je de nodige innovatie plegen, dat hoef je niet met de natte vinger te doen. Dat gebeurde wel. Reeds voordat het eerste experiment zou aanvangen heeft de fractie van D66-OZO bij monde van Roy Ristie zijn ernstige zorgen uitgesproken over de gang van zaken en zijn kritiek geuit t.a.v. ontoelaatbare handelingen in dit verband. La Rose kreeg echter de meerderheid, waaronder zijn coalitie, probleemloos mee om ook dit avontuur te ondersteunen. Een speciale werkgroep van de raad die zich moest bezighouden met communicatie activiteiten uitte kritiek op het ingezette beleid. Ook raadsadressen en insprekers uitten hun ongenoegen over het communicatiebeleid van het stadsdeel. In mijn optiek is er eerder sprake van het ontbreken van communicatiebeleid.

Dit allemaal zal er ongetwijfeld toe geleid hebben dat er voortschrijdend inzicht bij de PH ontstond en hij zich toen begon te realiseren dat er ook beleid nodig is op basis waarvan communicatie activiteiten van het stadsdeel zullen moeten plaatsvinden. Een communicatieplan dat orde helpt te scheppen in je communicatie wanneer je met meerdere doelgroepen, communicatiedoelen en een reeks van middelen te maken hebt.

Wat het bestuur zich onvoldoende realiseert is dat er marketing vooraf moet gaan aan de communicatie. Wat wil je communiceren en waarom. Het 'hoe' komt dan als de volgende strategische stap.

Nee, er zou en moest een notitie Communicatiebeleid naar de raad, dat nu veelal op lucht schijnt te zijn gebaseerd. Een door het stadsdeel ingehuurde externe deskundige kwam die uiteenzetten (of verdedigen) tijdens de laatste commissievergadering van Middelen en Veiligheid. Op gerichte vragen aangaande de volgorde t.a.v. marketing en communicatie kon hij niet anders dan in bedekte termen toegeven dat de nu gekozen volgorde wel een ongebruikelijke is. Zal de raad vandaag haar conclusies daaruit trekken en eerst een marketingplan eisen voordat er nog lukraak geld wordt uitgegeven aan ruis.

Overigens ben ik van mening dat het ons voorgelegde communicatieplan te algemeen en te vrijblijvend is. Ook al is het zogenaamd bedoeld om ons slechts op hoofdlijnen te informeren. Het is wollig, doordrenkt met veel aannames en 'in vooruitzicht gestelde' aanpassingen. Tevens zijn de opgesomde instrumenten er (nog) niet of moeten nodig eens verbeterd worden. Kortom: een onvolgroeid stuk. En allesbehalve SMART.

Ik wil daarom nu niet verder ingaan op de inhoud van de z.g. strategische notitie Communicatie van het DB, maar kijk of de raad het vandaag flikt om weer willens en wetens akkoord te gaan met een ernstige vorm van verspilling van financiële middelen. Het is alsof er met hagel op een kerstkalkoen wordt gejaagd.

Bijlmer icoon Kees ‘Pico Records’ overleden
Algemeen nieuws | 18 Juli 2011 | 13:54:32

De ‘witte’ Koning van Blakafoto is niet meer

Kees verschafte vanaf 1974 gericht werkgelegenheid aan kansarme jongeren in Amsterdam Zuidoost en zette niet westerse muziek op de agenda in Nederland. Een zeer geliefd ondernemer, die het Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen in het bloed had, met zich meedroeg en uitvoerde; nog voor dit een zogenaamde hype werd. Kuiper was een groot man. Niet alleen een icoon voor Amsterdam Zuidoost, maar een voorbeeld voor heel Nederland. Hij overleed op vrijdagochtend 15 juli j.l. - 3 maanden na zijn pensionering - in het harnas, want zijn missie was niet volbracht. Hij had zich net in Gambia gevestigd om ontwikkelingshulp bieden op een manier zoals dat hoort. Echte ontwikkeling, die ook direct bij mensen in Gambia terechtkomt. Hij zelf mocht deze missie niet afmaken. Mag hij het voorbeeld zijn voor allen die zich graag maatschappelijk inzetten. Kees, je was een rolemodel voor me.

Kees Kuiper, de ‘witte’ koning van de Bijlmer was de oprichter en tot voor kort de eigenaar van Pico Records (Amsterdamse Poort Zuidoost). Hij overleed na een kortstondig ziekbed aan de gevolgen van kanker. Kees voelde zich een wereldburger met een warm hart voor Suriname, de Bijlmer was voor hem dan ook een hele fijne plek! Zijn winkel verkoopt reeds 36 jaar ondermeer Surinaamse muziek en films en is een begrip in Zuidoost. Net gestopt om zich veelal in Gambia bezig te gaan houden met kleinschalige ontwikkelingshulp. Hij droeg 3 maanden geleden het stokje over aan de medewerkers van de zaak.

In 1974 begon Kees Kuiper een kleine platenzaak op het toen net opgeleverde noodwinkelcentrum op het Bijlmerplein. Zijn vrienden verklaarden hem voor gek. De Bijlmer was niet de plek om succesvol te ondernemen. Hij trok zich niets daarvan aan en zou het tegendeel bewijzen. Hij huurde voor honderd gulden per maand een klein hok met vier tl-balken voor de verkoop van elpees en singles van zwarte sterren als Wilson Pickett, Joe Tex en Marvin Gaye. In de decennia daarna groeide Pico Records uit tot één van de best gesorteerde speciaalzaken in het land op het gebied van de zwarte muziek, in het bijzonder de Surinaamse muziek. Nergens – niet in Nederland, niet in Suriname – zijn zo veel platen verkocht van populaire Surinaamse artiesten als Denise Jannah, Ronald Snijders, Jetty Mathurin en Lieve Hugo. Van de laatste heeft Kuiper door de jaren heen meer dan dertigduizend elpees en cd’s verkocht. Dat is een aantal waar zelfs Bob Marley niet aan kan tippen.

Artiesten die bijna nergens anders aan bod kwamen, werden groot gemaakt in de winkel van Kuiper. De grote zomerhit ‘One more night’ van Busy Signal knalde reeds in 2009 uit de luidsprekers bij Pico Records.

Foto: Annemarie de Wildt

Hij was een ondernemer die vrijheid als een groot goed beschouwde en precies om die reden voelde hij zich altijd als een vis in het water in de Bijlmer. “Ik heb nooit een stropdas willen dragen. En als ik eerlijk ben zou ik nergens anders willen wonen dan in Zuidoost. Nederland is echter een benepen land aan het worden”.

Zijn oplopende leeftijd en de teruglopende inkomsten, was reden voor Kuiper om met zijn partner Gary Lai naar Gambia te verhuizen. De tropen hebben hem altijd getrokken. Er zijn wel plannen geweest om een bedrijf in Suriname te beginnen, maar de politieke situatie van dat moment gooide toen roet in het eten. Gambia was voor hem een prettig alternatief, vooral omdat de persoonlijke vrijheid er groot is. Als die vrijheden maar niet al te opzichtig worden genoten, kan er heel veel. Een groot verschil met Nederland, vond Kuiper, waar de vrijheid nu steeds verder wordt ingeperkt. Hij pakte dus zijn biezen. “Geen paniek: Pico Records blijft bestaan. Mijn medewerkers nemen de zaak over”.

Gelukkig voor de muziekliefhebbers blijft Pico Records bestaan, maar het overlijden van Bijlmer icoon Kees markeert het einde van een tijdperk.

Geldgebrek was smoes voor afblazen Kwakoe
Politiek | Campagne updates | 27 Juni 2011 | 13:04:48

Geldgebrek was smoes voor afblazen Kwakoe

Smoesjes verzin je wanneer je er niet meer uitkomt. Maar smoesjes zijn vaak doorzichtig. De smoesjes waarmee het afblazen van het zogenoemde Kwakoe Festival werden omgeven, prik ik dan ook snel door. De smoesjesman is nu ruimschoots door de mand gevallen.

Op 20 juni j.l. kreeg ik van het Dagelijks Bestuur van Amsterdam Zuidoost te horen dat het beoogde zomerfestival geen voortgang kon krijgen. Reden: geldgebrek en onwillige leveranciers. Ik schrok niet van de mededeling over het afblazen, maar verbaasde me over de redenen die hiervoor genoemd werden. Nog meer verbaasde ik me over de manier waarop deze informatie er als koek in ging. Met name bij de pers die de opgevoerde redenen blindelings overnam. Had men de ontwikkelingen rond de organisatie van dit jaar dan niet gevolgd of ben ik één van de weinige mensen die gewoon rekenen kan?

Zo kwam er geen enkele kritische vraag over het aspect tijd. Stadsdeelvoorzitter Marcel La Rose werd geen vragen voorgehouden zoals ik die reeds bij het geklungel aan het begin van dit jaar in de raad stelde. Vragen – waarvan de antwoorden overigens vrij lang op zich lieten wachten – die maanden geleden bloot legden, dat de zogenaamde regiemissie van het Dagelijks Bestuur gedoemd was te mislukken. Antwoorden die boven water brachten dat er niet eens een overeenkomst was met een beoogd "trekker" van de voorbereidingen.

Met de inmiddels als "meneer Stiekema" bekende formateur, die dus als vrijwilliger allerhande partijen bij elkaar zou moeten brengen in een consortium, bleek het toen al niet te vlotten. Intussen gingen er kostbare weken verloren. De vijf organisaties die zich dit jaar met de organisatie van het festival wilde belasten kregen immers geen vergunning en er was niet eens een rechtspersoon die een nieuwe poging daartoe had ondernomen; althans volgens de informatie die La Rose aan de raad verschafte. Toch werd er niet acuut aan de bel getrokken. Inmiddels was het juni. Ook niet toen we pas halverwege deze maand te horen kregen dat er een stichting in oprichting was met 3 beoogde bestuursleden. Mensen die zich bereid verklaard hadden om hun steentje bij te willen dragen om te helpen kijken wat er te redden viel. Met het eventueel verlenen van een vergunning zou het ook geen probleem zijn want de DB-vrijwilliger Stiekema, oud directeur van de Heineken Music Hall had immers reeds een "voorlopige vergunning" aangevraagd, aldus La Rose. Om dan in het kielzog van deze mededeling te komen met een verzoek om een overheidslening, nadat banken al negatief hadden geadviseerd. Het voelde aan als was ik tot mijn nek in drijfzand terechtgekomen. De raad stond met de rug tegen de muur.

Daar sta je dan, met een bal die regisseur La Rose met alle beloften en geschonken vertrouwen weer om 5 voor 12 op jouw bordje neerploft met een financieel dekkingsplan dat kant noch wal raakt. Een begroting die naast een onvolledige dekking ook nog voor een deel op lucht is gebaseerd. Een spookachtig aantal standhouders voor totaal irreële tarieven en sponsorinkomsten als vogels in de lucht. Mijn oma zou zeggen, mi gek ma mi no law (ik ben gek, maar ben geen idioot). Een boekhoudkundig verzinsel dat met een ton begint om in een debacle te eindigen. De raad was bereid om zich in eerste instantie te beperken tot het in bescherming nemen van het regisserende Dagelijks Bestuur. Maar toen deze vervolgens de raad in de positie bracht dat deze "de schuld" zou zijn van het uiteindelijk afblazen van het festival leek men zich pas bereid om in actie te komen. Ook de partij van stadsdeelvoorzitter (PVDA) wilde dit niet meer zo over zich heen laten komen en diende daarom een motie van treurnis in tegen La Rose. Deze politieke gele kaart kreeg brede steun in de raadsvergadering van 21 juni j.l. Opvallend daarbij was dat coalitiepartij GroenLinks deze motie niet steunde. Fractievoorzitter Iwan Leeuwin (GroenLinks), tevens coalitiegenoot, verscheurde de motie op heel demonstratieve wijze na zijn stemverklaring. Een CDA motie van "onbekwaamheid" tegen La Rose haalde het niet, maar vermeldenswaard daarbij is wel dat bijna de helft van de PVDA fractie bij de stemming de raadzaal verliet.

Kwakkelende opstelling

Voorop gesteld dat het als Kwakoe bekende event zich niet laat organiseren, is het dus hoogst opmerkelijk dat de overheid een op voorhand verwarringscheppende bemoeienis met dit gebeuren beoogde. Het festival heeft een bijzondere ontstaansgeschiedenis die tevens de kracht vormde van haar bestaan. Bemoeien kan, maar dan zou je eerder moeten overwegen om het totaal te adopteren. Met alle risico"s van dien. Er is echter ervoor gekozen om deze verworvenheid van Amsterdam Zuidoost te laten voortbestaan als particulier initiatief. Dan moet je als overheid je ook beperken tot de core-business en geen halfslachtigheid aan de dag leggen. Dat schept verwarring en roept valse verwachtingen op.

Er kunnen slechts 2 redenen zijn waardoor dit het festival kreeg: miscalculatie of opzet. Dat zal gissen blijven. Eén ding weet ik zeker. "Kwakoe" moest eind juni worden afgeblazen door onderschatting, misvattingen en ondeskundigheid. Althans, zoals de raad - ook weer op advies van het Dagelijks Bestuur o.l.v. Marcel La Rose - hen op pad stuurde uit goedgelovigheid en/of blindelings vertrouwen. Het Dagelijks Bestuur heeft vervolgens te lang bij een meerderheid van de raad de schijn kunnen ophouden dat het allemaal goed komt. Enige argwaan was not done.

Onderschatting, verkeerde inschattingen en uiteindelijk enorm tijdgebrek heeft dit festival uiteindelijk verder naar de afgrond geholpen. Alle hulp ten spijt. Tot 2008 heeft de oorspronkelijke organisatie (Kwakoe Events) op eigen kracht, met eigen middelen en volledige verantwoordelijkheid de organisatie ter hand genomen. Daarna werd de vergunning verleend aan organisaties die respectievelijk:
- ontlast werden van betaling van precariobelasting (levert een besparing op van bijkans €30.000), zou nu ook een meer toereikende infrastructuur van het festival terrein aangereikt krijgen;
- volledige medewerking van het stadsdeel, een communicatie budget, € 50.000 voor professionalisering;
- nog eens € 50.000 voor ontwikkelingskosten en € 100.000 van de gemeente Amsterdam.

Toch is de zogenaamde regie mislukt. Men is de tijd vergeten en bovenal het niet te kapitaliseren sociaal kapitaal; de mensen die "Kwakoe" zijn, de mensen die "Kwakoe" maakten tot wat het was geworden.

Ik hoor nog zo de woorden van La Rose die hij gebruikte op een vergadering aan het begin van 2011 toen ik mijn bezorgdheid uitte: "als we niet meer in staat zijn om de rivier over te steken met krakkemikkige bootjes (doelend op o.a. de stichting Kwakoe Events), dat we er dan beter aan doen om Balast Nedam (doelend op Stiekema c.s.) in te schakelen om ons daarover heen te helpen."

De les van Kwakoe
Kwakoe laat zich niet organiseren, net zo min als dat het geval is met bijvoorbeeld Koninginnedag, en zeker niet door de overheid. Kwakoe, dat zijn de mensen. Mensen zoals die zich in alle spontaniteit in 1975 op het Bijlmerplein begaven om te recreëren met voetbal en aanverwante zaken. En natuurlijk moet je als overheid je ermee bemoeien. Zeker als dat gaat over openbare orde. Maar dan moet je niet de recreanten aanpakken maar ze juist beschermen.

Stel je voor dat ik als straatmuzikant steeds meer toeschouwers aantrek. Moet ik dan bloeden?

Zuidoost verslikt zich in diversiteitsbraaksel
Politiek | 24 Mei 2011 | 23:19:23

Zuidoost verslikt zich in diversiteitsbraaksel

Een ding dat ik niet begreep toen in mijn intrede in de raad van Amsterdam Zuidoost deed, was wat ik onder diversiteitsbeleid moest verstaan. Kort na mijn aantreden was er een presentatie die mij niet hielp om het duidelijker te krijgen. Misschien gehinderd door mijn opvoeding en mijn opvattingen die wellicht iets te maken hebben met mijn marketing achtergrond. Misschien ben ik te pragmatisch of ben ik te naïef. Diversiteit is namelijk een realiteit. Diversiteit is logica. Diversiteit is vanzelfsprekend. Zeker omdat politiek bedrijven niet anders is dan van denken en handelen is langs meerdere lijnen. Er zijn nou eenmaal verschillende mensen. De politiek is er om zoveel mogelijk tegemoet te komen aan de wensen van verschillende mensen. Zo hebben we dat toch sinds vele decennia in ons kikkerlandje geregeld.

Discussiëren over diversiteit is dwaas.
Na aandringen van het CDA in 2006, kwam voormalig Portefeuillehouder Khela in 2008 met een notitie over diversiteitbeleid. De notitie beoogt grotendeels ontmoediging van het bestaan van ‘etnisch georganiseerde’ bewonersgroepen. Deze werd dan ook zeer warm ontvangen door de mensen die slechts datgene nastreefden. In die euforie zag men de realiteit en andere kansen die Amsterdam Zuidoost in diversiteits opzicht biedt, totaal over het hoofd. De notitie opende mijns inziens echter alleen maar de open deur dat Diversiteit inherent is aan het aanmoedigen van organisaties die zich ook bezig zouden moeten houden met algemene thema’s voor een divers samengesteld publiek. Diversiteit behelst echter veel meer dan dat, dus als je gericht beleid daarop wilt voeren komt er veel meer bij kijken. Ik ben van mening dat alle organisaties vanuit hun functionaliteit door het stadsdeel moeten worden beoordeeld teneinde deze in te zetten voor het bereiken van verschillende doelen. De notitie voegt dus niets toe aan het beter benutten van de mogelijkheden die diversiteit in haar brede context biedt. Een gemiste kans!

Dat de notitie niet de nodige handvatten daarvoor aanreikte bleek weer bij een recente poging om deze te bespreken in een commissievergadering. Verschillende raadsleden wisten zich daarom geen raad met de notitie en hebben afgesproken om deze in kleiner verband te gaan bespreken en misschien wel herschrijven. Hopelijk zal er niet worden voortgeborduurd op het braaksel van Diversiteit, dat vanuit de rest van het land over ons heen wordt gestrooid, want anders stikken we ook nog daarin.

Multicultureel versus Diversiteit
Zuidoost worstelt met het verschijnsel Diversiteit. De term is de opvolger van het verzamelwoord voor de aanwezigheid van diverse culturen, te weten Multicultureel. Althans, zo heb ik het woord bedoeld toen wij bij Radio Kankantrie begonnen met het dagelijks tientallen keren bezigen van het woord om te benadrukken dat Nederland reeds decennia niet meer dat uni(ek)-culturele land is. Multiculturaliteit onderging gaandeweg een verkrachting door allerhande betweters die een eigen invulling aan het woord dachten te moeten geven. Het gevolg daarvan was: devaluatie en faillissement van het woord. Multicultureel was niet langer meer het (objectieve) woord voor een verzameling van culturen, zoals ik dat destijds ‘vermarkte’. Multicultureel was niet meer spirulima (toppie!); het werd zelfs een soort vies woord. Een zelfstandig naamwoord voor het interculturele proces dat zou zijn mislukt. Ik maar brullen in mijn vuistje, uit medelijden met de psyche die zich hieromtrent voltrok.

Het nieuwe toverwoord werd Diversiteit. Typisch voor een bepaalde manier van denken namelijk dat een ander woord voor een zelfde doel ook meer verhelderd. Nee, het maakt de verwarring alleen maar groter. Dit soort dingen ontstaat meestal wanneer er sprake is van een realiteit die wij niet onder ogen willen zien. Multiculturaliteit alias Diversiteit is een feit, dat vervolgens via een ‘natuurlijk’ proces van interculturalisatie tot een nieuwe samenleving moet leiden met hergedefinieerde culturele waarden en normen. Eigenlijk een proces dat zich blijvend voltrekt, onze samenleving verrijkt en daarmee versterkt. Multiculturaliteit is een uitdaging voor (nieuwe) verbinding(en) en niet als woord waarover er waardeoordeel valt te vellen of tot zinloze en soms wel gevaarlijke discussies moet leiden. Want dat brengt polarisatie met zich mee en daar spinnen negatieve figuren garen bij. Het laatste waarop we zitten te wachten.

Stellen dat multiculturaliteit is mislukt, getuigt van ontkenning van een realiteit en naïviteit. Multicultureel als woord vervangen door Diversiteit is je hoofd in het zand steken; het uit de weg gaan van de confrontatie met een realiteit met als gevolg dat knelpunten tijdens het (culturele) integratie proces vooruitgeschoven worden. Ja, dan moet je pappen en nathouden. Ontkenning werkt echter als een boemerang. We krijgen in ons dagelijks samenleven toch altijd weer ermee te maken. Zaken die verband hebben met Multiculturaliteit moeten we benoemen en direct gericht ten voordele worden aangepakt. Pappen en nathouden zal ons een prijs opleveren die we in de toekomst nimmer meer zullen kunnen inlossen.
Talloze signalen uit de gemeenschap die verband hebben met de multiculturaliteit worden stelselmatig genegeerd. Gevolg is dat er nu paniek heerst. Polarisatie is aan de orde van de dag. Dan wordt er weer onderzoek naar gedaan de omvang gedaan. De oorzaken worden niet aan de wortels aangepakt. Politiek, onderwijs en media anticiperen niet of doen dat op een verkeerde manier. Alleen met daadkracht, gedurfd leiderschap en een duidelijke regiefunctie van de overheid kunnen we het tij keren. De gemeenschap moet op een adequate manier geconfronteerd worden met de gevolgen van culturele processen in een demografisch veranderde samenleving. We moeten naar een win win situatie, waarin het WIJ en ZIJ denken taboe moet worden.

Amsterdam Zuidoost moet het voortouw nemen
De Amsterdam Zuidoost notitie over diversiteit heeft zelfs landelijk veel stof doen opwaaien, maar blijft hangen in het tegengaan van een jarenlang lokaal trauma over een discussie over etniciteit. Van het overgrote deel van de bewoners heeft de wieg elders gestaan. Van Brabant tot China. Op het moment is het een politiek bestuurlijke entiteit binnen de gemeente Amsterdam, dat in tegenstelling tot de rest van Nederland, een demografische uitzondering vormt. Dit is ingegeven door sterke verschillen qua achtergrond zoals het gebied van etniciteit, taal, opleiding, vorming en cultuur. Deze unieke culturele bevolkingssamenstelling brengt een ‘andere’ beleving van zaken met zich mee. In beleidsmatig opzicht zou dit als een uitdaging gezien moeten worden. De verscheidenheid aan krachten en disciplines moeten op hun eigen merites worden beschouwd. Dit zou met de nodige specifieke deskundigheid moeten leiden tot het maken van nieuwe verbindingen. Aan de hand van heldere doelen kan namelijk een beroep worden gedaan op de sterke kanten van deze verscheidenheid. Gemeenschappelijkheden aanspreken, knelpunten benoemen en met de nodige daadkracht passende maatregelen treffen. Maatregelen om samen te groeien en samen te bloeien.

Kennis genereert kansen
Amsterdam Zuidoost kan het zich niet permitteren om opgedragen methodieken klakkeloos over te nemen. Sterker, Amsterdam Zuidoost heeft zelfs de plicht om zich als multiculturele proeftuin van Nederland toe te leggen op het aandragen van oplossingen op het gebied van Leefbaarheid en Maatschappelijke Ontwikkeling. Opgedane kennis op dit gebied te borgen via kenniscentra en daarmee te investeren in duurzaamheid. De aanwezige condities om ‘out of the box’ te denken moeten duidelijker dan ooit gebruikt worden om die kennis te ontwikkelen. Vele handen maken lichter werk. Vele denkwijzen brengen een scala aan oplossingsmodellen.

Als deze wetenschappelijke route niet gevolgd wordt blijven we inderdaad hangen in hilarische discussies over etniciteit en gooien daardoor het kind met het badwater weg. Amsterdam Zuidoost moet het voortouw nemen in het doorbreken van de vicieuze cirkel van angst, negeren, ontkennen, verdoezelen, maatschappelijke problemen, pappen en nathouden, ontevredenheid, onzekerheid en angst.

Omdat er in het algemeen al zoveel te doen is over de interpretatie van diversiteit is het juist Amsterdam Zuidoost dat met haar bevolkingssamenstelling een lans voor Nederland kan breken.

Tijd voor een herboren Kwakoe?
Amsterdam/Geschiedenis | Campagne updates | 11 April 2011 | 17:55:54

'Kwakoe' is not a festival

Nederland bedreef slavernij en slavenhandel. In kolonies zoals Suriname en de Antillen hadden mensen in slavernij gedurende vele decennia alles behalve een menswaardig bestaan. Op woensdag 1 juli 1863 trad er een wet in werking die deze mensen onder zeer stringente voorwaarden de vrijheid zou moeten teruggegeven.Vanwege één van de voorwaarden - met name geldend voor deze mensen in Suriname – zouden deze pas vanaf 1 juli 1873 'daarvoor in aanmerking komen'. Deze Nederlandse '1 juli 1863 wet' hield in dat slavernij formeel niet langer ‘legaal’ zou zijn; in de zin van dat de ene mens niet langer het materiële bezit mocht zijn van een ander mens.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld een herkregen collectieve vrijheid na een 5 jarige oorlog, moet deze wet meer gezien worden als een markering van het begin van een proces - na 3 eeuwen van slavernij en dus volledige ontheemding - naar een daadwerkelijk bestaan als mens, met waardigheden/vaardigheden en recht op vrijheid en zelfbeschikking. Mensen op zoek naar (herdefiniëring van) een beschaving en volwaardige maatschappelijke participatie.

Deskundigen beweren dat dit proces evenlang kan duren als de periode waarin de ontheemding zich gedurende vele generaties voltrokken heeft.. Dit proces is dus nog steeds gaande. Omdat velen die daadwerkelijke innerlijke vrijheid (nog) niet alszodanig ervaren, worstelen deze nog tot de dag van vandaag met de gevolgen van gebrek aan de voorwaarden voor een menswaardig bestaan. Dit moet echter niet bijvoorbaat als excuus gebruikt worden, maar mag wel kunnen rekenen op enig voorstellingsvermogen van ‘anderen’. Zeker van hen die geacht worden beter te weten.

Kwakoe als baken en symboliek
In de rituele Afrikaanse Kromanti-taal afkomstig van Akan-talen als Twi en Fanti uit Ghana (West-Afrika), betekent Kwakoe niets anders dan woensdag. Jongens die op deze dag zijn geboren krijgen automatisch deze (voor)naam mee. Omdat 1 juli 1863 op een woensdag viel, werd de naam (Kwakoe), tevens het symbool voor (streven naar) VRIJHEID, met name in Suriname/Koninkrijk der Nederlanden. De Antillen is in dit opzicht een verhaal apart. De de naam Kwakoe is gaandeweg, representatief geworden voor de wedergeboorte van de 'bevrijde slaaf'. Een bekende mythe is ook dat de eerste zwarte grootgrondbezitter, Kwakoe heette.
In de beleving van met name Afro-Surinamers heeft de naam Kwakoe een associatie met FREEDOM. En omdat iedereen vrijheid koestert, werd deze associatie al gauw een algemeen ervaren feit. “Kwakoe means freedom for everyone”.

Standbeeld
Sinds 1 juli 1963 staat er een Kwakoe Standbeeld in Paramaribo, de hoofdstad van Suriname. Het beeld dat een vrije Afrikaanse slaaf voorstelt, van wie de ketenen zijn verbroken, is ontworpen en vervaardigd door de beeldhouwer Jozef Ludwig Klas (1923 -1996). Paramaribo telt veel beelden, maar geen ervan is ooit zo populair geworden als dat van Kwakoe. Het beeld werd sinds toen direct geadopteerd als de beste representatie van de ontworsteling aan de Nederlandse slavernij. Het Kwakoe-beeld in Paramaribo, op de hoek van twee van de drukste verkeersaders ( de Zwartenhovenbrugstraat en de Dr. Sophie Redmondstraat, vlakbij de altijd levendige busstandplaats die bekend staat als ‘Ondrobon’), is met regelmaat het trefpunt voor konmakandra’s, ontmoetingen en manifestaties.

Historische link
Het is de slavernij en de koloniale geschiedenis van ons Koninkrijk, die de onze landgenoten uit overzeese (ex)koloniën zoals Suriname, ook aan deze kant van de oceaan heeft gebracht. Allemaal ook Nederlanders, op zoek naar verdere verbetering van hun leefomstandigheden en deels ook ingegeven door onzekerheid over de toekomst van het afscheidend overzees gebiedsdeel. “Paramaribo werd verruilt voor Amsterdam”. Deze Nederlanders - product van een gezamenlijke geschiedenis - wilden een nieuw bestaan opbouwen aan de Noordzee zijde van hun land. Zij brachten naast zichzelf ook gewoonten, andere kennis en cultuur; eten zoals roti, pom, bakkeljauw, maar ook Fernandes softdrinks, Kasekomuziek, Chutney, EN bijvoorbeeld 'Kwakoe' mee.

Kwakoe meets Kwakoe
Het symbool en de beleving daarvan vond hier al gauw haar beslag. Een jongerenorganisatie in de Bijlmermeer werd ernaar vernoemd. De naamgeving diende om de doelstelling van de organisatie te verhullen. Deze Surinaamse Jongeren organisatie - JC Kwakoe - heeft in haar bestaan vanaf 1975, vele kampioenen op diverse gebieden voortgebracht. Met het grootste gemak combineerde het welzijns- en cultureelwerk met het ontplooien van bijvoorbeeld sportactiviteiten. Uit de boezem van deze organisatie - met een nadrukkelijke gedachte bij de beleving van Kwakoe - werd het uiteindelijke Kwakoe Zomer Festival geboren. Een uitgebreide uitéénzetting van het verloop daarvan tussen 1976 en 2007, zou me nu te ver voeren.

Het Kwakoe festival ontwikkelde zich in de jaren ‘90 van een als sporttoernooi gestartte event, tot een heus zomerfestival dat honderduizenden bezoekers uit alle delen van het land en daarbuiten wist te trekken. Onder voorzitterschap van Winston Kout (ondernemer), werd de organisatie van het festival losgekoppeld van de stichting Jongerencentrum Kwakoe en werd het ondergebracht bij de nieuw opgezette organisatie Stichting Kwakoe Events.

Kwakoe Zomer Festival
Omstreeks 1999 werd er een professionaliseringsslag ingezet om het intussen grootste openlucht evenement in Nederland mee te laten komen met de omstandigheden van de tijd. Voorwaarde bleef dat er absoluut niet getornd mocht worden aan de authenticiteit en oorspronkelijke doelstelling ervan. Het voetbaltoernooitje van de jaren 70 was echter inmiddels uitgegroeid tot een activiteit waaraan vele ‘andere’ culturele en etnische groepen wilden deelnemen. “Ze wilden ook bij Kwakoe horen”. De heersende Afro Surinaamse gastvrijheid vormde alles behalve een belemmering daartoe.

Het Kwakoe Zomer Festival ging mede door deze ontwikkeling het nieuwe millennium in als dé multiculturele ‘vrijgevochten’ belevenis met een record aan onderdelen. Hiervan noem ik er een paar: Competitie met hoogstaand voetbal en andere sporten, korjaalwedstrijden, American football, boksen, oude spelletjes, Djaran Kepang, Afrikaanse dansdemonstraties, een podium voor kunst met exposities, beurs voor kleine binnenlandse en buitenlandse ondernemers, uitreiking van de Kwakoe Award, Jongeren eiland, culturele muziekoptredens, danszalen (soul salsa, chutney, kawina en kaseko), Little Miss Kwakoe-verkiezing, bezoek van hoogwaardigheidsbekleders uit binnen en buitenland, conferenties, Lezingen, tropische producten, allerhande workshops, een banenmarkt, stands van Goede Doelen organisaties, vakbeweging en politiek partijen die zich presenteerde in de non-profit area, wat te denken van de talrijke kinderactiviteiten op een speciaal daarvoor ingericht kindereiland, diverse culinaire stands, maar ook werd er een kwakoekrant uitgegeven, was dagelijks het Kwakoe Radio magazine te beluisteren in heel Nederland, waren er oude ambachten te zien. Je kunt het zo gek niet noemen.

Velen hebben er hun geliefden leren kennen, zijn er ontelbare initiatieven geboren om maar wat van de wat meer ‘onzichtbare’ spinn-off effecten te noemen. Zeker valt niet te verwaarlozen de economische spinn–off die het genereerde. Djogo bier, maar ook tal van andere producten en diensten hadden bijvoorbeeld anders nooit met succes vermarkt kunnen worden. Niet in de laatste plaats is vermeldingswaard dat het de meer dan 150 vrijwilligers waren, die zich jaarlijks gedurende meerdere weekenden met hart en ziel inzette om het festival mogelijk te maken, ….allemaal voor 'Kwakoe'.

Het Kwakoe Zomer Festival steunde niet op financiële ‘pilaren’, maar had een fundament dat uit familiebanden en tradities was opgebouwd; het geheime wapen voor een evenwichtige sociale infrastructuur, zoals geroemd in diverse publicaties. Antropologe Hanne Reus onthulde dit gegeven in haar boek: It's Kwakoe Time! Deze ‘Kwakoeloge’ is van oordeel dat het sociaal kapitaal een belangrijke compensatie vormde voor het zeer krappe financiële budget en daardoor in al die jaren het festival op de been hield. Het sociaal kapitaal werd verkregen uit de grote herkenbaarheid en betrokkenheid die de lokale bevolking met het festival had. “Allemaal spontaan ingegeven door een behoefte van duizenden ‘Surinaamse migranten’ die rond 1975 de Bijlmermeer maakten tot wat het is geworden.

Kwakoe Zomer Festival is geschiedenis

Aan dit Kwakoe Zomer Festival kwam er in 2008 een abrupt einde, toen de Stichting Kwakoe Events een vergunning voor het nog langer organiseren ervan werd geweigerd. Hoofdzakelijke reden: 'Kwakoe' was nog precariobelasting schuldig. (Overigens geldt dit – achteraf - op het moment niet meer voor dergelijke activiteiten in Amsterdam Zuidoost). De organisatie heeft er toen nog alles aan gedaan om dit besluit te laten heroverwegen en daarbij nadrukkelijk gewezen op de gevolgen. De rechtspersoon van zo’n bijzonder event moet er namelijk één zijn die op onbaatzuchtig manier bereid en in staat is om zich op een gepaste afstand tot de spontaniteit (en authentieke karakter ervan) in hoofdzaak te beperken tot het bewaken van de randvoorwaarden. Een kwaliteit die niet voor het oprapen ligt, want de dominee moet tevens de koopman zijn.
De vraag die sinds toen recht overeind is blijven staan, is, of de beslisser voor verstrekking van de vergunning de organisatie van weleer heeft getroffen of zichzelf in de vingers heeft gesneden. Het festival was immers van (de) bewoners van Amsterdam Zuidoost.

Nostalgie
Het Kwakoe Zomer Festival was geen commerciële activiteit. Het was een sociaal-cultureel event met een maatschappelijke waarde, die haar oorsprong en bestaansrecht ontleende aan een spontaan gegroeide behoefte. Niet vanuit een tekentafel opgezet is door een kermisexploitant die een commercieel doel (winstoogmerk) erop na hield. Zich qua veiligheid op aanvaardbaar niveau kon voltrekken in tegenstelling tot traditionele evenementen van een dergelijke omvang. Die zijn in de regel heel onpersoonlijk van karakter moeten het bijvoorbeeld uitsluitend moet hebben van tientallen dure beveiligers.

Kwakoe draaide op moeders, vaders, ooms neven, nichten en zelfs oma’s van de bezoekers voor wie het in eerste instantie bedoeld was. Het was een belevenis die in een grote behoefte voorzag en waarmee het stadsdeel haar voordeel kon doen. Een cultureel maatschappelijke belevenis die uniek was voor Nederland. "Made in tha Bijlmermeer". Het event waarvan menig standhouder absoluut geen feitelijke winst maakte, maar uit trots erbij wilde zijn. Het was een festival dat uit liefde en een behoefte aan vrijheidsbeleving mogelijk werd. Een festival van, voor en door de mensen was, en waar flaneren in een groene zomerse omgeving nog mogelijk was.

In 2002 hebben vrienden van het Kwakoe Zomer Festival in de geest van de ontstaansgeschiedenis ervan, een klein monument geplaatst in het Bijlmerpark. Een markering van het feit dat Kwakoe daar ooit eens ook zijn plek heeft verworven. Dit Kwakoe monument is in verband met de herprofilering van het Bijlmerpark tijdelijk verwijderd en door het stadsdeel opgeslagen. De met marmer bewerkte betonnen steen bevatte ook een miniatuurbeeld naar gelijkenis van het Kwakoe standbeeld in Paramaribo. Het comité ‘vrienden van het Kwakoe Zomer Festival’ zal in overleg met het CBK zorg ervoor dragen dat het monument zo spoedig mogelijk wordt teruggeplaatst om deze - volgens de wens van velen - op termijn te vervangen door een definitief Kwakoe monument. Maar dan wel een ‘herboren’ Kwakoe. Een trotse en verantwoordelijke vader … geflatteerd door een familie ... waarmee het goed gaat!

Het Kwakoe Zomer Festival is geschiedenis
Amsterdam/Evenementen | Algemeen nieuws | 08 April 2011 | 06:31:57

Het Kwakoe Zomer Festival is geschiedenis

Een open deur intrappen, dat is niet heel gemakkelijk. Maar ik ga een poging wagen: het Kwakoe Zomer Festival is een gepasseerd station. Hét Kwakoe Zomer Festival bestaat niet meer. Waarom een open deur? Ten eerste: het is simpelweg al jaren niet anders en ten tweede: omdat wat er was nooit meer terugkomt; althans niet zoals dat er ooit heeft bestaan: een spontane gebeurtenis van en voor bewoners. Een opeenstapeling van strenge wetgeving, een hongerige fiscus, jaloerse klachten over vrij gedrag, eisen van buma stemra, de warenwet en de verzekering, parkeerproblemen, geluidsklachten, om er maar een paar te noemen, hebben uiteindelijk het festival van binnen uit laten dichtgroeien en verstikken.

Ik heb weleens de vergelijking gemaakt met een geliefde die overleden is. Iets dat toch even duurt om je dat te realiseren, maar bovenal om het te accepteren. Zeker op een zo plotselinge en drastische manier waarop het geliefde Kwakoe Zomer Festival velen is komen te ontvallen. We hebben er geen afscheid van kunnen nemen. Gevoelens van heimwee, het verlangen naar een beleving die nostalgie en ontworteling uit een verleden compenseerde is er niet meer. Het waren slechts dromen en gekoesterde hoop die hen in de afgelopen drie jaar op de been heeft gehouden.

De realiteit is niet zo vrolijk. Mensen zullen zich nu echt moeten realiseren dat veranderde omstandigheden zoals een vernieuwd Bijlmerpark, strengerewetgeving, het wegvallen van de spontane sociale infrastructuur en onvoldoende eigen oplettendheid,debet zijn aan de dood van het Kwakoe Zomer Festival. De ambivalente en nonchalante politieke houding van het stadsdeel Amsterdam Zuidoost heeft ook haar bijdrage daaraan geleverd. Het treurige is dat de ‘geliefden van het Kwakoe Zomer Festival (van weleer)’ voor een groot deel schijnen te lijden aan gebrek aan realiteitszin. Zij dromen nog altijd en hebben het idee dat dit ooit zo bijzonder event met alle elementen van dien, nog ooit zal terugkomen.

Intussen blijft er een grote behoefte aan een groots event in Amsterdam Zuidoost in de zomerperiode. Een groot deel van de bewoners en bezoekers van elders hebben een ‘andere’ vakantietraditie;zij zullen de hele zomer te vinden zijn in het stadsdeel. Er zijn tal van ondernemers die daarop willen inspelen. Welke kant dat zal opgaan is vooralsnog onduidelijk. Het stadsdeel heeft zich immers nadrukkelijk op het standpunt gesteld niet zelf een festiviteit a lá Kwakoe te willen en zullen organiseren. Althans verder, dan het slechts onderkennen dat zo’n event van grote sociaal, culturele, economische en maatschappelijke waarde is, komt de politiek niet. Er wordt in elk geval geen andere consequentie uit deze constatering getrokken, maar worstelt en balanceert rond het idee van ‘de regie te voeren’ over een dergelijk festival.

Wat houdt die regiefunctie precies in en hoe zal dat zich in de praktijk moeten voltrekken. Dat is de vraag waarop het antwoord uiterlijk op 14 april a.s. tijdens de vergadering van de commissie Middelen en Veiligheid gegeven zal moeten worden. Dan moet ook duidelijk worden hoe Amsterdam Zuidoost zich via dit soort evenementen wilt ontwikkelen tot de meest bruisende plek van Nederland. Een fundamentele kwestie die niet met een halfslachtige en ambivalente visie op een deugdelijkcultuur- en evenementenbeleid gerealiseerd kan worden.

Laatste nieuws: Er moet een soort nieuw Kwakoe Festival komen. Als dit de bedoeling is, zal Kwakoe zijn ‘vrijgevochten’ karakter - bekend van de beginjaren-moeten prijsgeven. Doordat de huidige omstandigheden wezenlijk verschillen van vroeger, zalhet dan niet meer het spontane en vrij toegankelijke evenement zijn waar het publiek aan verknocht is geraakt. Zonder de link met de ontstaansgeschiedeniszal zo’n festival niet anders dan haar bestaansrecht verliezen. En als je enige affiniteit hebt met de oorspronkelijke symbolische bedoeling van ‘Kwakoe’, zou je dat niet op je geweten willen hebben.

Oppositie Zuidoost blijft vechten tegen Betaald Parkeren
Amsterdam | Algemeen nieuws | 06 April 2011 | 20:55:11

Oppositie vecht tegen betaald parkeren

De oppositiepartijen in Amsterdam Zuidoost (SP, NSS, CDA, CU, D66-OZO) blijven zich verzetten tegen het invoeren van betaald parkeren. Tijdens de afgelopen raadsvergadering ging de coalitie (PvdA, GroenLinks en VVD) niet in op de inhoudelijke argumenten van de oppositie, om af te zien van invoering van deze maatregel. GroenLinks en de PvdA staken zelfs de draak met de bijkans 3000 handtekeningen van bewoners en ondernemers, die hun bezwaren middels ondertekening van een petitie kenbaar maken. GroenLinks bestempelde de petitie zelfs als een dooie mus. ‘Betaald Parkeren gaat toch door’, betoogde de woordvoerder.’’

Wassen neus
Met de aanname van 3 documenten die Betaald Parkeren als uitgangspunt hebben, lijkt invoering nu nog slechts een kwestie van tijd. De oppositie hecht daarom niet veel waarde aan een (mondelinge) toezegging van portefeuillehouder Vyent dat de raad zich in juni alsnog kan uitspreken over het al dan niet invoeren van Betaald Parkeren. De toezegging lijkt namelijk meer op een wassen neus, aangezien de kaders zich beperken tot Betaald Parkeren. Dus ook al zou de raad dan tegen de verdere planvorming stemmen, blijft invoering ervan als het zwaard van Damocles boven het hoofd van Amsterdam Zuidoost hangen.

Blauwe zones
De huidige blauwe zones voldoen op dit moment goed om de parkeerdruk te reguleren en er is niet aangetoond dat ze het stadsdeel te veel geld kosten. De oppositie eist alsnog harde bewijzen die het tegendeel aantoont. Ook moet er met spoed meer informatie naar de bewoners over de werkelijke plannen van het Dagelijks Bestuur. Tevens dient er meer duidelijkheid verschaft te worden over de mate waarin de uitkomst van het draagvlakonderzoek een rol zal spelen bij verdere besluitvorming. Met name hierover heerst er scepsis, omdat zelfs een motie van coalitiepartner VVD - om dit van te voren te regelen - is afgeschoten door de PvdA en GroenLinks.’

Het draagvlakonderzoek vindt deze maand plaats via een enquête onder slechts de bewoners van Venserpolder, Vogeltjeswei, F-buurt en H-buurt. De oppositie zal de bewoners van deze buurten oproepen om via dit enquêteformulier hun mening kenbaar te maken en die op tijd terug te sturen.

Gros PVDA aanhang tegen betaald parkeren in Zuidoost
Amsterdam | Politiek | 28 Maart 2011 | 06:34:45

Gros PVDA aanhang tegen betaald parkeren in Zuidoost

Uit een dit weekend gehouden steekproef is gebleken dat maar liefst 73% van de traditionele PVDA aanhang in Amsterdam Zuidoost tegen overhaast en ondoordacht invoeren van betaald parkeren is. Dat is uiterst opmerkelijk, omdat juist deze partij groot voorstaander is van onmiddellijke besluitvorming over de invoering daarvan volgens de huidige voorstellen. Dit opinieonderzoek heeft tevens uitgewezen dat dit bij een verkiezing deze week dit een behoorlijke electorale aderlating voor de huidige Zuidoost coalitie tot gevolg zou hebben.

Bij de afgelopen verkiezing heeft de PVDA haar aanhang blijkbaar op het verkeerde been gezet door een onduidelijk standpunt in te nemen over betaald parkeren. Een overgrote meerderheid van haar aanhang heeft namelijk geen enkel begrip voor deze move. De sociaal democraten in dit stadsdeel willen echter tot op heden niets weten van het herzien van het nieuwe standpunt om in de komende jaren, meer dan alleen bij winkelcentra, het betaald parkeren in heel Zuidoost zondermeer te willen uitrollen.

De PVDA vindt in deze haar coalitie partner GroenLinks aan haar zijde. Die zijn totaal niet bereid om te buigen voor de mening van veel bewoners die de bui reeds zien hangen. Ook coalitiepartner VVD schijnt het hoofd te laten hangen naar het GroenLinks decreet en een zwalkende PVDA.

Samen hebben deze partijen echter een overgrote meerderheid in de raad die op dinsdag 29 maart om 20.00 bijeenkomt om besluiten te nemen ten aanzien van het parkeerbeleid in Amsterdam Zuidoost. De oppositie partijen hebben in de afgelopen weken forse kritiek geuit op de onnodige en onvoldoende onderbouwde plannen van de coalitie om betaald parkeren zondermeer en zo spoedig mogelijk in te voeren. Er is actie gevoerd om bewoners middels ondermeer een huis aan huis bezorgde flyer nader te informeren over argumenten die de coalitievoorstellen helemaal onderuit halen. Ook is de tegenstanders van betaald parkeren onder de huidige omstandigheden, de mogelijkheid geboden om een online of hardcopy petitie te ondertekenen. Bij elkaar hebben reeds bijkans 2500 de petitie ondertekend.

Gelet op de bijzondere belangstelling voor dit onderwerp, wordt er een groot aantal bewoners verwacht op de publieke tribune van de raadzaal op het Anton de Komplein 150.

Bij onvoldoende plek in de raadzaal kan de vergadering in haar geheel ook zoals gebruikelijk on-line gevolgd worden via http://www.zuidoost.amsterdam.nl/maak_kennis_met_de/stadsdeelraad/

Het parkeer sprookje van de Amsterdam Zuidoost coalitie
Amsterdam | Algemeen nieuws | 25 Maart 2011 | 14:43:02

Het parkeer sprookje van Amsterdam Zuidoost coalitie
Groenlinks wil de opwarming van de aarde tegengaan door het autobezit in Amsterdam Zuidoost te ontmoedigen.
Partij van de Arbeid wil mogelijke winsten uit betaald parkeren aanwenden voor het verzachten van het leed dat daarvan weer het gevolg is.
VVD wil op elke dag, op elk tijdstip en in elke straat bezien of en hoeveel er betaald zal worden voor parkeren en wel per lid van een huishouden.

En dat allemaal zonder dat de noodzaak van betaald parkeren in Zuidoost is aangetoond.

Je maakt nogal wat mee in het leven. Daarbij blijven sprookjes je niet bespaard. Van jongs af aan wordt je ermee om de oren geslagen. Is het niet ‘sneeuwwitje en de zeven dwergen’, dan is het wel dat stoute kinderen op 6 december naar Spanje worden verbannen. Je kunt het zo gek niet verzinnen. Maar dat je als volwassene nog sprookjes worden voorgehouden, in een volle overtuiging dat je er geloof aan hecht, had ik niet voor mogelijk gehouden. En zeker niet als dat uit de boezem van politieke partijen komt, die samen het meeste vertrouwen van burgers hebben gekregen. Burgers die, – naar ik mag hopen - niet uit naïviteit voor deze partijen zijn gevallen, maar serieus willen worden genomen. Zeker als het om besluiten met verstrekkende gaat.
De uiteindelijke mening van burgers moeten in gewone meerderheid een doorslaggevende rol spelen. Dat bevordert hun animo om te participeren. Burgers die democratie als een hoog goed beschouwen, willen niet dat er daarmee gesold wordt. We willen niet voor de gek worden gehouden; dat zal zich immers altijd wreken. Het vergroot de kloof tussen burger en politiek. En die kloof zouden we toch dichten?
Zeker in een tijd van bezuinigingen moeten we wantrouwen tegengaan? Of niet, dan. Maar door onverantwoorde invoering van betaald parkeren verspillen ook immateriële middelen. De maatschappelijke neveneffecten daarvan zijn namelijk niet te overzien. Zeker als die ook nog niet zorgvuldig in kaart zijn gebracht. Een rekening die vaak achteraf toch op de meest zwakkeren wordt verhaald. Die worden de dupe omdat ze uiteindelijk het gelach zullen betalen. Tegen die tijd zijn de verantwoordelijken van onverantwoordelijke besluiten meestal al exit.
Op dinsdag 29 maart a.s. zullen tijdens een raadsvergadering belangrijke besluiten ten aanzien van de toekomst van het parkeerbeleid in Amsterdam Zuidoost worden genomen. Dan zullen we het weten. De vertegenwoordigers van D66-OZO, CU, NSS, CDA en SP gaan dan namens u - die het niet eens bent met de gang van zaken zoals door de coalitie is ingezet – hun beste beentje voorzetten. U bent natuurlijk van harte welkom om dit met eigen ogen te aanschouwen. Plaats van handeling is de raadzaal van het stadsdeel op het Anton de Komplein 150. Aanvangstijd 20.00 Komt één, komt allen!
Tegenstaanders van Betaald Parkeren kunnen de petitie tot 29 maart ondertekenen via http://petities.nl/petitie/tegen-betaald-parkeren-in-amsterdam-zuidoost

Waarom stemt u vandaag op D66
Maatschappij/Politiek | Politiek | 02 Maart 2011 | 00:28:24

Waarom stemt Nederland vandaag op D66

Nederland heeft stilgestaan, belangrijke keuzes zijn te lang vooruit geschoven. D66 heeft een ambitieuze vernieuwingsagenda om Nederland een baanbreker in de 21e eeuw te maken. Een agenda die toegespitst is op vijf terreinen: wonen, werken, kennis, duurzaamheid en kwaliteit van overheid. Met een overheid die alle ruimte en kansen biedt aan zoveel mogelijk mensen.

• D66 zet economie en hervormingen centraal.

• D66 investeert veel meer in het onderwijs.

• D66 wil provincies met alleen kerntaken.

• D66 brengt de financiën op orde.

• D66 wil een bescheiden, maar krachtige overheid.

Zie voor de speerpunten per provincie http://www.d66online.nl/apps/standpunten

STEM VANDAAG NIET ALLEEN

D66 steun voor missie Kunduz is weloverwogen besluit
Campagne updates | 28 Januari 2011 | 15:36:09

Pechtold (D66): "steun voor missie Kunduz weloverwogen besluit"
De 2^e Kamerfractie van D66 heeft, na een zorgvuldig en intensief denk- en besluitvormingsproces, haar steun uitgesproken voor een civiele politie-trainingsmissie missie in Kunduz. Het was geen makkelijk besluit. De fractie is daarom ook niet over één nachtijs gegaan. Het besluit is gebaseerd op het D66 gedachtegoed dat op vijf pijlers is gebouwd. Deze vijf uitgangspunten zijn leidend bij afwegingen. Een daarvan is: denk en handel internationaal. Het is die pijler die ten grondslag ligt aan het besluit dat D66 gisteren heeft genomen.
De partij voelt zich verantwoordelijk voor mensen elders in de wereld. In onze Grondwet is terecht vastgelegd dat de regering ‘de internationale rechtsorde bevordert’. In het recentelijk vastgesteld verkiezingsprogramma van D66 wordt ook expliciet de bereidheid uitgesproken mee te helpen met het opbouwen van een goed bestuur in Afghanistan en het opleiden van politieagenten en militairen.
Wat is er nu anders dan de twee voorgaande keren toen D66 tegen de missie in Uruzgan stemde? Vanwege de overtuiging dat de missie in Kunduz wezenlijk anders is dan de eerder voorgestelde missie in Uruzgan.

Er is een helder civiel doel, namelijk het trainen van agenten

Er is een civiel mandaat

Het aantal Nederlanders is met 545 veel kleiner dan de bijna 2000 in Uruzgan

En er ligt een grote nadruk op Europese inzet

We zijn geen lead nation

Zo worden er harde afspraken gemaakt met de Afghanen over het scheiden van politieagenten en militairen en gaat er geen geld van ontwikkelingshulp naar deze missie. Daarop bezuinigt dit kabinet Rutte-Verhagen al genoeg. D66 is ervan overtuigd dat de inzet van de Nederlanders een bijdrage kan leveren aan de duurzame ontwikkeling van Afghanistan, de Afghaanse rechtsstaat en vooral van de Afghaanse bevolking. Wij wensen zowel de Nederlandse trainers en militairen als hun thuisfront veel kracht en wijsheid toe en blijven hen nauwgezet volgen.

VVD Zuidoost zet PVDA en Groen Links voor schut
Politiek | 27 Januari 2011 | 12:57:16

VVD Zuidoost zet PVDA en Groen Links voor schut

“Dit is schofferen van je partners”, werd er in de wandelgangen van stadsdeel Zuidoost geroepen door fractieleden van de PVDA en Groen Links. Heel ferm, dacht ik bij mezelf. Maar neem ze het kwalijk. Wat wil je als de VVD haar coalitiepartners in een spagaat heeft gedreven en daardoor wonden heeft doen ontstaan die niet makkelijk zullen helen. En dat is de VVD Zuidoost zeker aan te rekenen. Uitgaande van de coalitie discipline zouden ze zich toch strikt aan de bestuurintentie moeten houden. Ja…., tenzij de VVD een dubbele agenda erop nahoudt. De tijd zal het leren.
Aanleiding voor de commotie binnen de coalitie van Zuidoost tijdens de afgelopen raadsvergadering is dat de VVD fractie voorstellen deed over ‘spreiding’ van bevolkingsgroepen in Holendrecht. Dat schoot niet alleen de coalitiepartners - met name de PVDA- in het verkeerde keelgat, maar ook de oppositiepartijen. Zeker toen VVD bestuurder Emile Jaensch de geformuleerde voorstellen enigszins omarmde door te stellen dat hij die ‘inspirerend’ vond. “Voer om verder op te kauwen”, zei hij letterlijk.
De toon was gezet. Uit praktisch alle fracties kwamen er vragen over de merkwaardige ideeën van de VVD. De vragen spitste zich toe op de hamvraag of Portefeuillehouder Jaensch de ongezouten mening van de VVD ten aanzien van spreiding deelt. Op deze vraag weigerde hij rechtstreeks antwoord te geven. Na herhaald draaien en omzeilen van deze kernvraag sloeg de vlam echt in de pan. Dwars door alle fracties heen.
De oppositie partijen D66-OZO, CDA, ChristenUnie, SP en Nieuwe Stijl Socialisme (NSS) diende na een schorsing een motie van wantrouwen tegen VVD PH Jaensch in. Hij bood onder die druk vervolgens wat karige excuses aan maar volharde in zijn houding t.w. geen antwoord te geven op de gestelde vraag. Voor de PVDA en Groen Links was het schijnbaar voldoende om op dat moment verder te kunnen leven met deze politieke blunder. Maar er is ook een morgen, want het leven gaat verder. Hoe zal dit tijdens het bijeen te roepen coalitieberaad uitpakken?
Het lag in de lijn van de verwachting dat de PVDA en de toch al volgzame Groen Links-fractie geen motie tegen Jaensch zouden steunen. Daarmee is niet gezegd, dat het - op zijn minst - balen is, om te constateren dat je ten aanzien van fundamentele zaken in de bestuursintentie niet op één lijn blijkt te zitten. Pijnlijker kan het bijna niet om publiekelijk daarachter te komen. Met name voor de PVDA die er zo prat op gaat dat het sociaal beleid haar nu menens is. De sociale agenda die ontvouwd werd tijdens de verkiezingscampagne en bij de proclamatie van het huidige stadsdeel bestuur bestaande uit de PVDA, VVD, Groen Links. Die sociale agenda laat geen misverstanden bestaan over de manier hoe de coalitie denkt om te gaan met bijvoorbeeld de sociale problematiek in o.a. Holendrecht. Maar dat is alles behalve op de manier waarop de VVD fractie afgelopen dinsdagavond dat in de raadszaal heeft verwoord. Het staat zelfs lijnrecht tegenover het huidige sociaalbeleid van het stadsdeel waarin er op het moment – ondanks de bezuinigingen - behoorlijk wordt geïnvesteerd. Wij willen toch geen water naar zee dragen. Verspilling moet uit den boze zijn.
Is de VVD de weg dan kwijtgeraakt? Nee, want van naïviteit kan ik deze fractie niet beschuldigen. Misschien dan toch een verborgen agenda? Ja, maar dan ….!???

Wat wel zeker is, is dat ze haar coalitiepartners niet alleen voor schut zet, maar hen ook behoorlijk heeft geschoffeerd . De VVD zet de coalitie van Amsterdam Zuidoost te kakken door de coalitiegedachte op het stuk van sociaal beleid volledig te negeren. Ik kan althans niet anders concluderen. Intussen is iedereen benieuwd welke consequenties de PVDA en Groen Links uit de ontstane situatie zullen trekken. Ik vermoed dat het woord ‘lessen’ weer eens gebezigd zal worden, maar dan zijn principes wel ver te zoeken. ….en …. als je ze toch wilt zoeken, zal je heel goed uit je doppen moeten kijken....

Politieke commotie in Amsterdam Zuidoost
Politiek | 26 Januari 2011 | 11:03:40

Portefeuillehouder Jaensch (VVD) overleeft motie van wantrouwen

Tijdens de vergadering van de deelraad Amsterdam Zuidoost van 25 januari j.l. heeft portefeuillehouder Emile Jaensch (VVD) een motie van wantrouwen overleeft. De motie was een gevolg van het feit dat Jaensch, weigerde om vragen vanuit een meerderheid van de fracties, inclusief de coalitiefracties, te beantwoorden. Deze werd ingediend door de gezamenlijke oppositiepartijen D66-OZO, CDA, ChristenUnie, SP en Nieuwe Stijl Socialisme (NSS).

Tijdens de behandeling van een onderwerp over Holendrecht West zorgde de VVD fractie voor enige commotie. Bij monde van haar woordvoerder, van Casteren, riep deze op om "overlast veroorzakende, kansarme en criminele gezinnen" klakkeloos over het stadsdeel te spreiden. Alle overige raadsfracties uitten hun bezwaren tegen deze gedachtegang. De vlam sloeg echt in de pan toen bestuurder Jaensch aangaf de suggestie van van Casteren "inspirerend" te vinden.

Vanuit bijna alle raadsfracties werd Jaensch meerdere malen de vraag gesteld of hij achter de uitspraken van van Casteren stond. Zelfs vragen vanuit coalitiepartner pvda hierover liet Jaensch onbeantwoord. Na drie rondes van vragen stellen - die niet beantwoord of omzeild werden - was voor de oppositie de maat vol. Na een schorsing kwamen zij met een gezamenlijke motie van wantrouwen, gebaseerd op het feit dat Jaensch door zijn houding de raad had geminacht.

Na het indienen van de motie gaf Jaensch aan dat hij zijn woorden onzorgvuldig gekozen had, maar feitelijk gaf hij nog steeds geen uitsluitsel op de vraag of hij nu wel of niet achter de uitspraken van zijn partijgenoot stond. De coalitiegenoten van de VVD - PvdA en GroenLinks- vonden de motie een te zwaar middel, maar spraken wel hun onvrede uit dat het ruim 45 minuten had geduurd voordat Jaensch excuses aanbood voor zijn woordkeuze.

Omdat Jaensch nog steeds geen antwoord had gegeven op de gestelde vragen hield de oppositie vast aan haar motie die vervolgens door PvdA, GroenLinks en uiteraard VVD werd verworpen. Dit overigens na coalitieberaad op verzoek van de VVD.

De oppositiepartijen zijn van mening dat de wijze waarop Jaensch de raad tegemoet is getreden volstrekt onacceptabel is omdat hierdoor het politieke aanzien wordt geschaad en het wantrouwen van de burger jegens de politiek wordt versterkt, Deze fracties betreuren het dat een motie van wantouwen nodig was om Jaensch in elk geval de coalitiepartners goed te stemmen.

Parkeren tijdens nieuwjaarsreceptie stadsdeel
Amsterdam/Politiek | Algemeen nieuws | 11 Januari 2011 | 23:56:46

Parkeren tijdens nieuwjaarsreceptie stadsdeel Zuidoost

Parkeren op het Anton de Komplein is op woensdag 12 januari tijdens de nieuwjaarsreceptie van het stadsdeel Amsterdam Zuidoost toegestaan. Dit werd mij vanavond geantwoord op schriftelijke vragen die ik hieromtrent heb gesteld.

Aanleiding voor mijn actie is dat de bezoekers die er vorig jaar geparkeerd stonden, allen werden beboet door de politie. Het stadsdeel dat gastvrijheid hoog in haar vaandel draagt, moet ervoor zorgen dat haar gasten duidelijk gemaakt wordt waar zij aan toe zijn. Daaraan heeft het vorig jaar ontbroken. De fractie van D66-OZO is content met deze duidelijkheid. Niets staat een waardige receptie meer in de weg. Zo kan ik dan ook met een trots gevoel dan ook genieten van o.a. het optreden van ons Zo! Gospel Choir. Het beste koor van Nederland.

PVDA kan referendum in Zuidoost blokkeren
Politiek | 29 December 2010 | 14:27:30

Participatie is geen noviteit 2

Een referendum mogelijkheid in Amsterdam Zuidoost hangt met name af van het stemgedrag van de PVDA. De partij die voor een jaar van de participatie (2011) heeft gestemd.

Het heeft even geduurd voor ik bekomen was van mijn verbazing over het voorstel voor ‘een jaar van de participatie’. In het vorige deel van mijn log over dit onderwerp, heb ik deze niet onder stoelen en banken geschoven. Niets is echter weerbarstiger dan de politiek. Mijn kritiek op de benadering van participatie is niet onopgemerkt gebleven. Ik ben blij met de vele constructieve reacties die ik daarop kreeg. Ook uit kringen van de pvda. Dat heeft me enigszins wat gerustgesteld. Men haastte zich om mij duidelijk te maken dat het hen nu menens is om zich nu ook toe te leggen op duurzame participatie. Goed nieuws dus. De uitleg die ik kreeg over het instellen van ‘een jaar van de participatie’ is, dat je dat nadrukkelijk kenbaar moet maken. “Dan pas gaan mensen geloven dat het ook ons nu menens is”.

Ik blijf echter van mening dat participatie mogelijkheden - op alle niveaus - een kwestie is van constante inspanning. Vanuit de burger, maar ook vanuit de overheid. Het is een wisselwerking die verbetering van de kwaliteit van besluitvorming en maatschappelijk functioneren bewerkstelligd. Maar wat te doen als mensen het niet (meer) gewend zijn of niet verwachten dat de overheid dat op prijs stelt. Juist ja, passiviteit en onverschilligheid die men aan de dag legt. En niets is met name in deze tijden van bezuinigingen zo killing, als mensen niet actief willen of kunnen participeren. Leefbaarheid en successen in het persoonlijk bestaan gedijen bijvoorbaat als mensen actief daarover kunnen meebeslissen.

Vanuit de optiek van de pvda kan een participatie inhaalslag slechts beginnen door het afgeven van een nieuw signaal. Met de nodige extra inspanningen die daarop volgen, moet het vertrouwen van de burger teruggewonnen worden. Aan de andere kant is het vele burgers in Amsterdam Zuidoost reeds jaren bekend, dat het wel eens anders was. Er zal dan veel meer moeten gebeuren dan wat er in een ‘jaar van participatie’ vast aangezwengeld kan worden.

Aan D66-OZO zal het niet liggen. Onze fractie dringt er reeds langer op aan dat participatie in alle opzichten een speerpunt van beleid dient te zijn. Het betrekken van burgers door toereikende communicatie en het aanreiken van afdoende participatiemogelijkheden is een voorwaarde voor succesvol sociaal economisch beleid. Daar heeft het lang aan geschort. Vanwege de volledige aandacht die met name de Ruimtelijke Vernieuwing van de Bijlmermeer kreeg, is dit ernstig in het slop geraakt. Het opbouwwerk ligt reeds 6 jaar volledig op haar gat. Met het gevolg dat de ondersteuning van burgers en bewonersorganisaties nu steeds weer is geflopt. Met weer alle gevolgen van dien. Verloedering van bepaalde wijken zoals Holendrecht staat niet op zichzelf.

In de komende tijd zal er daarom nog heel veel moeten worden gedaan aan symptoombestrijding. Het vertrouwen van de burger in haar overheid dient weer te worden gewonnen. Dat is niet iets dat van de één op de andere dag zal lukken. Het gaat om een proces waarbij samenhangend beleid en zichtbare resultaten de doorslag zullen moeten geven. D66-OZO staat voor het versterken van bewoners en daarmee hun buurten en wijken. Dit moet schouder aan schouder met de overheid gebeuren. Niet als partijen die tegenover elkaar staan, maar gezamenlijk willen optrekken. Beseffen dat de overheid over de technische faciliteiten beschikt, maar de kennis en ervaring van de burger. Dat respect kan zich alleen volbrengen door duurzame maatregelen die draagvlak hebben. Zal onze droom nu eindelijk werkelijkheid worden. We hebben in elk geval nu ook de coalitie (pvda, vvd en groen Links) mee. En dat is een opsteker. Dat geeft de burger moed.

Kijken hoe consequent deze partijen vanavond zullen zijn in hun stemgedrag ten aanzien van onze motie voor het mogelijk maken van een (correctief) referendum waardoor burgers in Amsterdam Zuidoost voortaan ook na genomen besluiten hun mening te kunnen ventileren. En zo hun invloed te kunnen uitoefenen. Intussen heeft de coalitiepartij Groen Links zich aangesloten bij het realiseren van deze mogelijkheid. Uit de wandelgangen valt echter op te maken dat in elk geval de vvd het niet zoveel op heeft met dit burgerinstrument. Een referendum mogelijkheid in Amsterdam Zuidoost hangt nu dus nog alleen maar af van het stemgedrag van de partij van de arbeid. De partij die volledig gaat voor een jaar van de participatie. We benne benieuwd.

D66-OZO Zuidoost wil superambtenaar leefbaarheid
Politiek | Politiek | 24 November 2010 | 10:26:00

D66-OZO Zuidoost wil superambtenaar leefbaarheid

Via een motie zal de fractie van D66-OZO in Amsterdam Zuidoost aandringen op het aanstellen van een super ambtenaar Leefbaarheid en Sociale veiligheid. Deze gebiedsmanager moet over bevoegdheden komen te beschikken om adequaat met het juiste mandaat maatregelen te nemen die de leefbaarheid en sociale veiligheid ten goede komen. Hij werkt samen met een wijkcoördinator en andere ‘veiligheidsfunctionarissen’ om zaken proactief te gaan bestieren. Zodoende behoudt het stadsdeel de regie over Leefbaarheid & Veiligheid zonder de politie in de wielen te rijden. De politie dient namelijk de ruimte te houden om zich tot haar kerntaken inzake de openbare orde te kunnen richten.

Ten aanzien van de openbare orde in relatie tot veiligheid, heeft het stadsdeelbestuur slechts een signalerende functie. In de afgelopen tijd heeft zij echter stelselmatig teveel zaken t.a.v. veiligheid naar zich toegetrokken. “We zijn op een transformatiepunt beland, waarop gekozen moet worden voor een andere visie en andere accenten. Wij moeten onze veiligheidsinspanningen herdefiniëren”, aldus D66-OZO fractievoorzitter Mart van de Wiel.

D66-OZO staat een integrale aanpak van leefbaarheid voor. Zuidoost heeft belang bij een specifieke, stevige benadering als het gaat om de veiligheid en daardoor een goede leefbaarheid. Hierbij moet ook gedacht worden aan infra-structurele maatregelen ten aanzien van de openbare ruimte.

D66-OZO maakt zich daarom ook sterk voor het faciliteren van burgers om in onderling overleg bijvoorbeeld omgangsvormen en gedragscodes af te spreken. De fractie ziet veel kansen in een stevige wijkaanpak ten behoeve van leefbaarheid.

Van de Wiel: “Wij hechten aan regelmatige buurt/wijk veiligheidsoverleg bijeenkomsten en goede communicatie stromen om het veiligheidsgevoel en dus Leefbaarheid te vergroten”. Middels een motie hoopt de fractie dat zij de coalitie kan meekrijgen om de overleggen op buurtniveau te ondersteunen, stimuleren en intensiveren. Op deze bijeenkomsten komt de (sociale) veiligheid aan de orde, maar ook de andere zaken die hiermee samenhangen. De Wijkcoördinator is daarbij aanwezig om het overleg te coördineren.

Participatie is geen noviteit
Politiek | Politiek | 21 November 2010 | 10:13:19

Participatie is geen noviteit

Ik raak niet zo gauw in shock, maar afgelopen week schrok ik. De PvdA-fractie in Amsterdam Zuidoost pleitte vorige week tijdens de algemene politieke beschouwingen voor het uitroepen van een 'jaar van de participatie'. Mijn symbolische klomp brak en broek zakte af. In de afgelopen jaren is het juist de participatie waar die partij het heeft laten liggen. Je zou dan kunnen redeneren dat zij nu goed willen luisteren naar D66-OZO en het licht hebben gezien. Tot daaraan toe. Maar om zonder enig schaamrood op het gezicht te kiezen voor één jaar van participatie gaat mijn verstand te boven.

Participatie is namelijk geen noviteit. Er kan geen sprake zijn van een jaar van participatie, terwijl dat nou juist iets is dat er altijd moet zijn. Er altijd behoort te zijn. Een continu proces. Overigens geeft een dergelijk voorstel aan dat de PvdA het tot nu toe niet van belang achtte.

Participatieladder volgens Partners + Pröpper

Het is daarom niet vreemd dat minstens één van de belangrijkste peilers van de Vernieuwing van de Bijlmermeer, de sociaal-economische vernieuwing, is achtergebleven op de ruimtelijke vernieuwing en die van vernieuwing van beheer. De focus in de afgelopen 2 decennia was overwegend gericht op ‘het stapelen van stenen’. De mensen zijn daarbij vergeten, met alle gevolgen van dien. Er dient daarom als de donder een forse inhaalslag op dit gebied gepleegd te worden. En dat in een tijd waarin de middelen daartoe alles behalve toereikend zijn. Dit brengt een extra uitdaging met zich mee.

De ruimtelijke vernieuwing van de Bijlmermeer heeft tot op heden om verscheidene redenen niet geresulteerd in de verwachtingen. De rekenkamer heeft een uitermate kritisch rapport hierover uitgebracht. De gevolgen van een ontoereikende sociaal-economische positie van bewoners manifesteert zich middels verloedering in andere delen van Zuidoost. Zo zijn sociale problemen verplaatst naar onder andere Holendrecht. Het zogenaamde waterbed-effect.

Het is mij nooit duidelijk geworden waarom de doelstelling van de vernieuwing van de Bijlmermeer niet in haar samenhang is uitgevoerd. Waarom is er niet gelijktijdig met de ruimtelijke vernieuwingsinspanningen ingezet op de sociaal-economische en beheer componenten? Voor mij tot de dag van vandaag een raadsel. Politiek? Geld? Gebrek aan visie? Geef uw mening in de poll rechtsbovenaan deze blog.

Zo is er zeer onzorgvuldig omgegaan met het opbouwwerk, met alle desastreuze gevolgen van dien. Door partijpolitieke spelletjes en persoonlijke intriges is bijvoorbeeld het zeer goed functionerende MP bureau de nek omgedraaid. Leefbaarheid, veiligheid en het veiligheidsgevoel is de tol geworden. De bewoners hebben nu het nakijken.

Participatie is onmisbaar

Tot nu toe overheerste er een bestuurscultuur, die participatie ervaart als een ongewenste bemoeizucht van bewoners. Dit terwijl bewoners geacht worden verantwoordelijkheid aan de dag te leggen ten aanzien van hun woonomgeving. De kleinere oppositie partijen zijn al decennia een roepende in de woestijn. D66-OZO heeft nu met haar 5 (van de 29) raadszetels wel de grootste verkiezingswinst geboekt, maar is om haar principiële standpunten aangaande participatie en communicatie buiten de coalitie gehouden door de PvdA. Deze koos voor GroenLinks en de VVD om haar agenda voor de komende 4 jaar af te werken. Deze partijen hebben samen minder zetels (8) dan de PvdA (12) in de raad van Amsterdam Zuidoost. Van GroenLinks zou je mogen verwachten dat zij een progressieve kijk heeft op bewonersparticipatie en een absolute inbreng van bewoners zou moeten voorstaan als het gaat om de inrichting van hun omgeving, inspraak en het schenken van vertrouwen om daadwerkelijk deelgenoot te zijn van leefbaarheid.

Ik ben daarom benieuwd hoe het stemgedrag in de raad zal zijn wanneer D66-OZO weer haar motie zal indienen om een (al dan niet) correctief referendum mogelijk te maken in het stadsdeel. Ten aanzien van de D66-OZO speerpunten: participatie, communicatie, sterke buurten en wijken, leefbaarheid en dus veiligheid, arbeidsparticipatie en niet in de laatste plaats onderwijs en jeugdbeleid, kunt u meer lezen op de site van D66-OZO, www.d66-ozo.nl

Het is tijd voor een nieuw geluid, het is tijd voor een frisse wind. Participatie is geen speeltje, maar bittere noodzaak en een recht. Het is geen noviteit. En het is zeker geen gunst als je bewoners serieus neemt.

Omvangrijk jeugdonderzoek Amsterdam Zuidoost afgerond
Politiek | 22 September 2010 | 16:07:42

Omvangrijk jeugdonderzoek Amsterdam Zuidoost afgerond

Ze roken en drinken minder dan de rest van Nederland en 90 procent zit lekker in zijn vel. Jongeren uit Amsterdam-Zuidoost zijn bovendien redelijk positief over hun buurt. Wel hebben ze relatief vaak te maken met de armoede van hun ouders.

Dit blijkt uit het rapport Wat beweegt de jeugd? De stadsdeelraad wilde graag weten hoe jongeren zelf denken over hun situatie. Op gebieden als drugsgebruik en geweld is er geen verschil met jongeren in de rest van Nederland, concluderen de onderzoekers. Opvallend is wel dat meer jongeren zeggen iemand in elkaar geslagen te hebben. Veel waarde hechten ze aan vriendschap en hun binding met de wijk is zwak.

Seksualiteit
Stadsdeelraadslid Mart van de Wiel (D66-OZO) is een van de initiatiefnemers van het onderzoek. Hij wilde wel eens een breed onderzoek: "Niet alleen de jongeren die ik toevallig op het voetbalveld tegenkom." De raad gaat vijf onderwerpen aangeven waar meer aandacht voor moet komen. Van der Wiel stelt seksualiteit voor als prioriteit: "Daar wordt vrij ondoordacht mee omgegaan. Meerdere partners, vaak zonder condoom."

Een van de aanbevelingen in het rapport is een betere toegankelijkheid van sportvelden. De jongeren hebben veel last van hondenpoep en rondhangende drugsdealers. Wethouder Muriel Dalgliesh van Jeugdbeleid wil snel iets doen aan het schoonhouden van de veldjes.

Coffeeshop
Een van de oplossingen voor overlast van dealers zou een coffeshop zijn in Zuidoost. Dalgliesh blijft daarover op de vlakte, omdat het niet in haar portefeuille zit. Maar ze gelooft er wel in: "Je ziet dat in andere stadsdelen. Het is dan niet meer nodig voor dealers om rond te hangen."

Bron: RNW

De komende tijd zal onze fractie en de andere fracties in Amsterdam Zuidoost zich buigen over de resultaten van het onderzoek. In oktober zullen er aan de hand van conclussies aanbevelingen worden gedaan aan de verantwoordelijke portefeuillehouders voor uitvoering van maatregelen. Vervolg onderzoek in de naaste toekomst zal moeten aantonen wat de resultaten van die maatregelen zijn geweest. Tracht ook kennis te nemen van het rapport, geef uw input en blijf het dus volgen. Uw aanbevelingen kunt u ook als reactie op deze topic hier achterlaten.

Nieuw Migratiebeleid
Algemeen nieuws | 14 September 2010 | 13:19:11

Nieuw Migratiebeleid

De Eerste Kamer heeft reeds op maandag 5 juli j.l. het wetsvoorstel Modern Migratiebeleid van Minister Hirsch Ballin van Justitie aanvaard. Door deze wet moet Nederland aantrekkelijker worden voor migranten die hard nodig zijn om de economie, cultuur en de wetenschap te versterken. Het uitgangspunt van het nieuwe migratiebeleid is selectiviteit. Dit houdt in dat het aantrekkelijk wordt voor migranten aan wie economisch behoefte is; daarentegen restrictief voor anderen. Nederland wil met deze nieuwe koers ook aantrekkelijker worden als vestigingsplaats voor internationale bedrijven en kennismigranten. Het gaat allemaal om de versterking van de Nederlandse economie.

De nieuwe wet, die naar verwachting op 1 januari 2011 in werking zal treden, luidt onder meer een vereenvoudiging in van het stelsel van reguliere verblijfsvergunningen. Daarnaast worden de procedures efficiënter gemaakt. De vereenvoudiging van het vergunningsstelsel en efficiëntere verblijfsprocedures zullen leiden tot een effectievere handhaving, zoals het voorkomen van fraude met gezinsmigratie. De maatregelen moeten resulteren in forse administratieve lastenverlichting voor bedrijven en burgers.

Zelfstandige positie referent
De nieuwe migratiewet voorziet in een zelfstandige positie van de referent in het reguliere vreemdelingenbeleid. De referent kan een burger, instelling of bedrijf zijn die belang heeft bij de komst van een migrant. Migranten zullen tijdens hun verblijf in de regel moeten beschikken over een referent. Referenten kunnen verblijfsaanvragen bij de IND indienen voor migranten. Na een betrouwbaarheidstoets kan een instelling of bedrijf dat als referent optreedt, door de IND worden erkend. De erkende referent kan gebruik maken van de versnelde besluitvormingsprocedure met een streeftermijn van twee weken.

Efficiëntere Toegangs- en Verblijfsprocedure
De toelatingsprocedures worden efficiënter ingericht. De procedure voor het inreisvisum en de procedure voor een reguliere verblijfsvergunning worden samengevoegd tot één Toegangs- en Verblijfsprocedure (TEV-procedure). Op dit moment moet een vreemdeling vaak eerst op de Nederlandse ambassade in het land van herkomst een Machtiging tot Voorlopig Verblijf (MVV) aanvragen om naar Nederland te kunnen reizen. Bij deze aanvraag wordt getoetst of aan de voorwaarden voor verblijf in Nederland wordt voldaan. Na de inreis in Nederland moet vervolgens een reguliere verblijfsvergunning worden aangevraagd, waarbij wederom een toets plaatsvindt aan dezelfde voorwaarden. De praktijk wijst echter uit dat de feitelijke situatie tijdens de procedure voor een reguliere verblijfsvergunning vrijwel altijd gelijk is aan die tijdens de MVV-procedure. Voortaan kan dan ook worden volstaan met één aanvraag en één enkel toetsmoment, waarbij het verlenen van een MVV tevens zal resulteren in het verlenen van een reguliere verblijfsvergunning. Dit is een belangrijke verbetering het aanvraagproces waarvan alle referenten en vreemdelingen profiteren.

Verlaging administratieve lasten

Tevens wordt ervan uitgegaan dat deze wet zal leiden tot vereenvoudiging en versnelling van toelatingsprocedures en tot verlaging van administratieve lasten voor burgers, bedrijven en instellingen. Dit moet worden bereikt doordat erkende referenten geen bewijsstukken met de aanvraag hoeven mee te sturen. Alle referenten en vreemdelingen profiteren van de samengevoegde TEV-aanvraag. Ook op andere vlakken zijn de procedures zoveel mogelijk vereenvoudigd en wordt het aantal bezoeken aan een overheidsloket zoveel mogelijk beperkt. Bij misbruik kan de status van erkende referent worden ingetrokken als bijvoorbeeld blijkt dat de erkende referent niet de juiste informatie heeft verstrekt. Ook kan in het kader van toezicht en handhaving nodig is, zoveel mogelijk (digitaal) inwinnen bij andere overheden. De lasten blijven zo voor de referent en de vreemdeling zo laag mogelijk.

Effectievere handhaving

Alle referenten krijgen wettelijke verplichtingen, waarop zij door de overheid kunnen worden aangesproken. Zo moet de referent melden als er iets in de situatie van de vreemdeling wijzigt. Sommige referenten krijgen in bepaalde gevallen een zorgplicht jegens de vreemdeling. Dat is het geval voor referenten van bijvoorbeeld kennismigranten, studenten en au pairs. Bij overtreding van de verplichtingen kunnen bestuurlijke boetes worden opgelegd en in ernstige gevallen kan strafrechtelijk worden opgetreden. Hierdoor kunnen fraude en misbruik, ook bij gezinsmigratie, effectiever worden bestreden. Bij misbruik kan de status van erkende referent worden ingetrokken wanneer bijvoorbeeld blijkt dat deze niet de juiste informatie heeft verstrekt. Ook kan de verblijfsvergunning van de vreemdeling worden ingetrokken en kunnen de kosten voor de uitzetting van een vreemdeling op de (voormalige) referent worden verhaald.

Scepsis

In juridische kringen worden er nogal wat vraagtekens geplaatst bij het uitgangspunt dat er sprake zal zijn van vereenvoudiging van administratieve rompslomp. In het ene geval wel, maar in andere gevallen zullen de (juridische) procedures alléén maar toenemen, zo denkt men. De scepsis vloeit voort uit het feit dat er nogal wat getouwtrek kan ontstaan bij de interpretatie van kennismigratie. Tevens over het feit dat er niet alléén behoefte schijnt te zijn aan dit soort mensen, maar ook aan migranten die klussen willen klaren waarvoor er geen 'hond' meer te vinden valt in Nederland. Dit juridisch getouwtrek zou er toe kunnen leiden dat de procedures niet bijvoobaat altijd eenvoudiger en goedkoper erop worden.

Misschien is het een idee dat er over sommige beroepen met enige regelmaat een portret wordt uitgezonden op de landelijke televisie om dit te illustreren.

Ont-Spanje!
Sport | Algemeen nieuws | 12 Juli 2010 | 00:16:21

Amsterdam Zuidoost heeft nu eigen munteenheid
Algemeen nieuws | 29 Juni 2010 | 12:09:24

Amsterdam Zuidoost heeft nu eigen munteenheid

Onder het motto: ‘Een Bijlmer Euro is meer waard dan een gewone euro want hij is geladen met vertrouwen in de buurt’, introduceert Amsterdam Zuidoost op vrijdag 8 juli een eigen lokaal betaalmiddel, de Bijlmer Euro. Dit betaalmiddel, dat nu reeds de bijnaam heeft meegekregen van de ‘BEURO’, is t/m oktober 2010 geldig in minstens zeventien winkels in Amsterdam Zuidoost. Het afrekenen met de ‘BEURO’ geeft tevens recht op korting of extra’s.

De Bijlmer Euro moet als lokaal betaalmiddel appelleren aan het vertrouwen in de eigen buurt en lokale economie en moet netwerken bevorderen. Een Bijlmer Euro is een regulier vijf- of tien eurobiljet met daarop een herbruikbare en schadeloos afneembare sticker met een RFID-tag. Deze z.g. ‘BEURO’ kan ook als wisselgeld door de deelnemende winkeliers worden aangeboden.

Voor de introductie van dit unieke betaalmiddel komt de mobiele Bijlmer Euro Bank op 8, 9 en 10 juli in respectievelijk de winkelcentra Amsterdamse Poort, Kraaiennest en Ganzenhoef te staan. Bij de mobiele bank kan iedereen zijn eigen Bijlmer Euro scannen en zien welke weg het biljet al heeft afgelegd door de buurt.

Bijlmer Euro is een project van Christian Nold en Imagine IC, in samenwerking met Waag Society. Bijlmer Euro is bij Imagine IC onderdeel van het programma ‘Out of the Cube. Podium voor Intercultureel Experiment’ en mede mogelijk gemaakt door de deelnemende winkeliers, de Mondriaanstichting en Stichting Doen.

Voorouders draaien 1 juli in hun graf
Algemeen nieuws | 25 Juni 2010 | 13:07:57

Voorouders draaien op 1 juli in hun graf

Rond deze tijd van het jaar is er weer extra aandacht voor de Nederlandse slavernij en slavenhandel. Als voorzitter en initiatiefnemer van het in 1992 opgerichte 30 juni/1 juli comité ontkom ik er ook niet aan. Elk jaar weer het ritueel om via interviews, presentaties en dergelijke uiteen te zetten hoe ik dit stukje van onze gemeenschappelijke geschiedenis nu eindelijk op de maatschappelijke agenda heb gekregen. Hierbij benadruk ik steeds wat de (oorspronkelijke) bedoelingen zijn geweest voordat er jaren daarna een 'tegenbeweging' op gang kwam om 1 juli te 'vieren' in het Oosterpark. Vanaf 30 juni 1993 was er immers een jaarlijkse bijeenkomst op het Surinameplein in Amsterdam op de Dag van Besef. Sinds 1997 staat daar ook het 'Monument van Besef', voorafgegaan in 1996 door het 'Manifest van Besef'.

Feiten vervagen in het geheugen en de gedachten van mensen dwalen met de jaren af. Ik ben dan ook blij met een column van Henry Carbière Falls ter nagedachtenis van onze voorouders dat hij vandaag publiceerde op starnieuws.com

Hierbij neem ik de vrijheid om uit die column te citeren.

"Enkele jaren geleden verbleef ik voor een cursus enige tijd in de stad Atlanta in de Verenigde Staten van Amerika. In de vrije ogenblikken kreeg ik rondleidingen door de stad en in de avonduren kwam ik in contact met zakenlui en studenten die in Atlanta waren geboren en getogen. Allen behoorden tot de trotse lokale zwarte bevolking. Met ontzag en bewondering keek ik naar de imposante, voormalige plantagewoningen die door succesvolle zwarte gezinnen werden bewoond. Ik werd begeesterd door zwarte ondernemers die vol vuur spraken over hun ondernemingen en succesverhalen.

Ik kon niet nalaten te informeren wat voor een plaats zij het slavernijverleden hebben gegeven. Tenslotte bevonden we ons in het zuiden van de Verenigde Staten waarvan verhalen over segregatie, discriminatie en lynchpartijen van zwarten mij als kind slapeloze nachten bezorgden. De reacties waren vrijwel unaniem. Het verleden moet juist een motivatie zijn om datgene te bereiken waar de ouderen in de burgerrechtenbeweging voor hebben gevochten en in veel gevallen hun bloed en leven voor hebben gegeven. Hoe trots zouden de voormalige slaven niet zijn geweest als ze konden zien dat hun nakomelingen als meester en eigenaar de huizen bewoonden, waar zij eeuwen geleden als slaaf in de brandende zon katoen moesten plukken. Hoe trots zouden ze zijn als hun nageslacht aan de beste universiteiten studeerde. Je verleden moet een bron van inspiratie zijn en geen blok aan je been.

Ik bespeurde geen wrok of verbittering. De meesten hadden hun leven en toekomst in eigen hand.Ik erger me aan jongeren die met vlechtjes in hun haar, piercings in bijna alle delen van hun lichaam, tatoeages bijna tot hun voorhoofd en met slechts een lager schooldiploma afgeven op de “witte man” en die de slavernij de schuld geven van hun miserabele situatie. Jongeren die hun mond vol hebben over hun zwart zijn, maar niet eens in staat zijn Afrika op de kaart aan te wijzen en wiens enige idolen figuren als Alicia Keys en Tupac zijn.

Ik erger me aan mensen die niet eens de moeite nemen zich echt te verdiepen in hun cultuur, mensen die zich niet ontwikkelen maar wel met de nodige drama een bosje bloemen leggen (RR. in het Oosterpark in Amsterdam). Willen we onze voorouders echt trots maken dan moeten we stoppen met zoeken van excuses en stoppen met onszelf te vernederen door om geld te bedelen voor leed dat onze voorouders eeuwen geleden is aangedaan.…….

Het beste cadeau dat we onze voorouders kunnen geven, is tonen dat we nu echt eens onafhankelijk worden en ieder van ons datgene bereikt en doet waar zij slechts van konden dromen".

Tot zover het citaat.

n.b. de recent opgerichte stichting Amsterdams Centrum 30 juni/ 1 juli onder voorzitterschap van de heer Kenneth Renfrum is één van de organisaties die uitvoering geeft aan één van de onderdelen van het 'Manifest van Besef'. Ook is hen momenteel de organisatie van de jaarlijkse manifestatie op 30 juni op het Surinameplein toevertrouwd. Het programma begint om 17.00. Om 20.00 is dan ook weer de minuut van stilte (besef), met een vlaggenceremonie.

Mijn commentaar op ‘Patrick in de Bijlmer’
Algemeen nieuws | 05 Juni 2010 | 12:46:33

Mijn commentaar op ‘Patrick in de Bijlmer’

In de Bijlmermeer zijn er niet meer geweldsdelicten dan relatief op welke andere vergelijkbare plek dan ook. Misschien integendeel! De Bijlmermeer is niet een plek waar de kogels je om de oren vliegen of wel dat je om de haverklap beschoten kan worden. De Bijlmermeer is wel ook een plek waar jongeren sex hebben. Waar niet. Op sommige plaatsen in het hooi, en hier soms in garageboxen, zoals Angelo Bromet dat zo treffend verwoordde in de documentaire over de Bijlmermeer die afgelopen woensdag werd uitgezonden door BNN. De Bijlmermeer is ook een plek waar veel mensen prachtig kunnen dansen. Je hebt er mensen die kabula dansen, wat elders dirty dancing zou heten. Niet mijn ding, maar het bestaat. Overal. Uiteraard zijn er ook tal van andere manieren van dansen. Ook in de Bijlmermeer. In Misty werd bijvoorbeeld de polonaise ingezet op de live tonen van de lokale Andre Hazes. En dat was niet in scene gezet, want ik kom er vaak en was er ook op betreffende avond. Voor nog meer dans kun je op 9 juli a.s. in het kader van Juli Dans komen kijken naar een voorstelling in het Bijlmerparktheater.

Het is logisch dat mensen die de Bijlmermeer langer en beter kennen dan Patrick Lodiers, het programma stigmatiserend vonden. Lodiers is er volgens mij juist op basis van Bijlmerstigma’s komen logeren. Op zoek naar alles wat er aan die stigma’s ten grondslag ligt. Dus, denk ik, niet onbevangen, maar opererend vanuit een bevangenheid van de kijker in de rest van het land. Daarvoor moet je eerst de mensen leren kennen. Want over de omstandigheden denkt men het reeds te weten. Ik zag mensen hun verhaal doen in de documentaire van BNN. Ze waren langer en uitgebreider aan het woord dan in menig programma.

Ik kan me voorstellen dat in zo een programma niet ‘alle mensen’ aan bod komen. Het moet ondoenlijk zijn om een totaal beeld te scheppen terwijl je ook nog de diepte in moet. Moet, ja, want dan alleen raak je de wortels van je doel. Overigens help je vooroordelen ook niet in één dag de wereld uit. En daarvoor zouden we niet BNN nodig hoeven nodig te hebben.

Als iemand die bekend is met het fenomeen media, had Patrick mijns inziens te dealen met moment opnames. In zo een geval kun je alleen aan de hand van een aaneenschakeling van losse indrukken, ingegeven door zijn bevangenheid, een impressie brengen. Hierbij komt ook dat je een televisie documentaire maakt, die de kijker maar liefst 80 minuten moet vasthouden. Geen eenvoudige klus. Geen enkele keus zal dan afdoende zijn; het uiteindelijk resultaat telt nog maar.

De uiteindelijk gekozen vorm waarin de docu werd gegoten kon ik waarderen. Patrick plaatste tegenover zijn beeld, het beeld van één gewone bewoner uit de Bijlmermeer. Weliswaar niet de eerste en beste. Angelo Bromet, jong, actief en bewust zoals ie is, pareerde stigma’s op een voor iedereen te vatten manier. Met zijn rust, eerlijkheid en relativerings kwaliteiten toonde hij zich een waardig ambassadeur van de Bijlmermeer.

Zoals bekend herbergt de Bijlmermeer inderdaad vele culturen. Ik kan me voorstellen dat er in een culturele documentaire er ingezoomd wordt op al die verschillende culturen. In een maatschappelijk geëngageerde docu ligt dat wat anders. Voor zover er cultuur aan bod kwam, overheerste de ‘mainstream’. De cultuur die haar stempel op de Bijlmermeer drukt. Niet iedereen was daar happy mee. Ben ik zelf ook niet in veel gevallen waar het mij niet uitkomt.

Een 25-jarige moeder, is er geen uitzondering. Wel dat ze reeds op haar 15e reeds een kind kreeg. Om te benadrukken dat ze daarmee een uitzondering is, zou juist een nieuw vooroordeel in de hand werken. De boodschap die uit dit fragment meekreeg is dat ze, ongetwijfeld zoals vele anderen naar ik mag hopen, er toch voor haar kinderen is.

Zo’n ander fragment waarin er prominent een auto van de ‘Rijdende Roti’ aan bod kwam die niet start via de contactsleutel maar het aan elkaar koppelen van een paar draadjes, heb ik als komisch opgevat. Dit soort auto’s rijden er niet rond in Nederland. Ook niet in de Bijlmermeer. Wellicht had Patrick het verhaal achter deze uitzondering moeten uitleggen. Maar dan was er weer een vooroordeel bevestigd. Er wordt namelijk niet elke dag met grof geweld een autosleutel van een koerier gejat. Een nacht voordat Patrick Lodiers met betreffende auto roti’s zou rondbrengen voltrok zich ‘toevallig’ een enorm incident wat op zich een zeer vooroordeel bevestigend verhaal zou hebben opgeleverd. Dus maakte hij van de nood een deugd. Betrokkenen konden ‘de grap’ waarderen. Wie ben ik dan om daarover te zeuren. De snorder was zeker ook een uitzondering. En zijn uiteenzetting verzonnen?

De kerken in Zuidoost hebben deels te maken met allerhande oordelen. Variërend van HIV healings tot aan afzetters van geloofsgemeenschappen. Menig blogger in en van de Bijlmermeer leveren hier zelfs hun actieve bijdrage aan. Zonder een oordeel daarover te willen vellen, constateer ik dat een zeer groot deel van de Bijlmer bewoners van diverse geloofsgemeenschappen regelmatig (en zeker niet alleen op de zondag) hun gang maken naar één van de tientallen kerken, moskee of Mandirs. Voer voor antropologen om bij een culturele documentaire dit gegeven af te zetten tegen alles dat God verboden heeft.

Dat we de wereld ook willen laten weten dat we een theater hebben, een park en veel groen, golfbanen, een voetbalstadion, een kermis, meer verschillende danscafes (dan alleen Misty en Het Vervolg), een strand en files lijkt me iets dat tot onze eigen verantwoordelijkheid behoort.

Het is niet anders. ‘Patrick in de Bijlmer’ beschouw ik als een graadmeter. Hoe ziet een buitenstaander de Bijlmermeer. Wat doen we er concreet aan om dat beeld te veranderen? Ik ben blij om nu te behoren tot één van de raadsleden met o.a. toerisme in mijn portefeuille. Niet ‘anderen’, maar wij moeten het voortouw nemen in het goed positioneren van de Bijlmermeer. Misschien moet een cameraploeg van de Bijlmermeer een tijdje gaan vertoeven in bijvoorbeeld Oude Pekela.

Ik wil stadsdeelgenoot Angelo Bromet complimenteren met zijn bijdrage in de documentaire. Hij heeft zoals weinig anderen dat gelukt is in de afgelopen jaren een duidelijk statement weten te maken als antwoord op de bejegening van de Bijlmermeer en wel dat “elk vogeltje zingt zoals die gebekt is”. Het belangrijkste antwoord dat we kunnen afgeven op vragen die men zich over de Bijlmermeer stelt: “de Bijlmermeer is geen Merel, maar een Twa Twa”.

Zuidoost politici roeien voor Emma Kinderziekenhuis
Algemeen nieuws | 03 Juni 2010 | 01:54:43

Zuidoost politici roeien voor Emma Kinderziekenhuis

Rotary Club Amsterdam Zuidoost organiseert op donderdag 3 juni de R3 OPEN/Rabobank Amsterdam Regatta voor een sfeervol kinderrestaurant in het Emma Kinderziekenhuis.

De Ouderkerkerplas, bij het dagkampeerterrein, zal hiervoor omgetoverd worden tot het strijdtoneel van verschillende teams waaronder raads- en bestuurleden van Amsterdam Zuidoost. Samen met o.a. lidbedrijven van ondernemersverenigingen OVOA, VAZO en HID zal er met verenigde krachten minimaal € 20.000,- bijeen geroeid moeten worden voor de realisatie van dit kinderrestaurant.

Om van deze eerste R3 OPEN een succes te maken nodigen wij u graag uit als enthousiast toeschouwer. Komt ons aanmoedigen.

Plaats: Ouderkerkerplas - Tijd: donderdag 3 juni van 15 tot 20 uur

Bijlmermeer blijft nationale belangstelling oogsten
Algemeen nieuws | 01 Juni 2010 | 14:06:55

Bijlmermeer blijft nationale belangstelling oogsten

Verguist en geliefd is het Zuidoosten van de stad Amsterdam.

Voor menigeen het meest eigenzinnige deel van de stad en misschien wel van het hele land. De Bijlmermeer; weer het belangrijkste onderwerp op de nationale televisie. Nu op woensdag 2 juni. Neerlands jongste omroep (BNN) brengt haar gezichtspunt van het leven in deze futurische wijk op de buis. Hiervoor heeft haar voorzitter, Patrick Lodiers, er 3 maanden vertoefd.

‘Patick in de Bijlmer’ is om 20.30 te zien op Ned 3, maar wordt ook live uitgezonden in het Bijlmerparktheater. In de IJmere zaal is ook de BNN crew aanwezig…..dus kunnen de aanwezigen niet alleen gezellig samen kijken, maar na afloop meteen vertellen aan de Hilversumse makers wat ze van de uitzending vonden.

19.00 u Inloop

19.30 u Vertoning v/d/ film " Samira uit de Transvaalbuurt"

20.10 u Borrel pauze

20.30 u begin uitzending ‘Patrick in de Bijlmer’.

Namens deze: Roshnie Phoelsingh, projectredacteur

Reactie Lodiers:

“In de afgelopen 10 weken dat ik er woonde, heb ik ook veel geleerd. Ik weet hoe de politie tegen de criminaliteit aan kijkt."

Ook rondgang met Rita Verdonk vond hij bijzonder. "We liepen over de markt en mensen klampten haar aan om te zeggen dat ze het goed vonden dat ze hier kwam kijken.”

Geraakt
Lodiers kijkt met grote tevredenheid terug op 10 weken wonen in de Bijlmer: “Ik wil het afkaarten aan drie vooroordelen die bestaan over de Bijlmer. Bijvoorbeeld het verslaafd zijn. Ik ben niet verslaafd in of door de Bijlmer, maar ik ben verslaafd geraakt aan deze wijk. Ik ben hier niet beschoten, maar de Bijlmer heeft me wel enorm geraakt. “

Opwindend
“En als ik straks weer in Amsterdam Oud West woon, beschouw ik de Bijlmer toch een beetje als mijn buitenvrouw. Veel mannen in de Bijlmer hebben naast hun eigen vrouw nog een geheime minnares, hun buitenvrouw. Je slaapt er nooit, maar je houdt veel van haar en droomt vaak over haar. Een buitenvrouw is soms best lastig en problematisch, maar altijd erg opwindend.”

Lodiers voelde zich erg welkom en is daarvoor iedereen dankbaar.

OAS kwalificeert Surinaamse verkiezing als groot democratisch feest
Algemeen nieuws | 27 Mei 2010 | 16:02:03

OAS kwalificeert Surinaamse verkiezing als groot democratisch feest

“Een groot democratisch feest waar samen wordt gegeten en gedronken”. Zo typeert OAS-hoofd observer, Irene Klinger*, de afgelopen verkiezingen in Suriname. “Surinamers mogen zeer trots zijn op hun discipline en de organisatie van de verkiezingen”, zei ze in de persconferentie na afronding van haar observatiewerk. De uit 26 leden bestaande delegatie van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) heeft er 94 procent van de stembureaus bezocht.

Klinger bedankte, namens de OAS, de regering en het Surinaamse volk voor de manier waarop de democratie wordt beleefd. “Suriname behoort met een stembusgang van 75% tot een van de weinige landen in de regio met een massale participatie van de bevolking aan de verkiezingen”aldus mrs. Klinger.

In de regio is de stembusgang meestal rond de 50 procent. De OAS delegatie spreekt in haar eindrapport lovend over de professionele stembusmedewerkers die “met trots hun werk hebben gedaan”. Van de kiezers zegt zij niet gemerkt te hebben dat zij niet begrepen hebben hoe te moeten stemmen.

De OAS-delegatie had eerst gevreesd dat het campagne voeren van propagandisten bij een stembureau, voor wanorde zou zorgen. “Maar daar heb ik niets van gemerkt en dat is ongewoon in andere landen”, zegt Klinger. Op één incident na, - het niet vinden van een sleutel van een stembus- is volgens de OAS de stembusgang vlot verlopen. De waarnemersmissie zal, naar verwachting begin volgende week, aldus rapporteren aan het hoofdkantoor van OAS.

Irene Klinger - foto: NSS

* Dr. Irene Klinger, is de directeur van het Departement Internationale Betrekkingen van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS). In die hoedanigheid is zij verantwoordelijk voor het adviseren en het doen van aanbevelingen aan de secretaris-generaal en organen van de Organisatie beleid inzake externe betrekkingen. Haar adviezen en aanbevelingen hebben ondermeer te maken met de betrekkingen met de OAS lidstaten, vaste waarnemers, VN-systeem agentschappen, inter-Amerikaanse organisaties, internationale financiële instellingen, particuliere sector, civiele samenleving en het Amerikaanse Congres.

Updates: Vliegtuig neergestort in Suriname
Campagne updates | 15 Mei 2010 | 23:52:48

Updates: Vliegtuig neergestort in Suriname

In het binnenland van Suriname is vanmiddag een vliegtuig neergestort van de luchtvaartmaatschappij Blue Wing. Daarbij zijn de zes passagiers en twee bemanningsleden om het leven gekomen, meldden plaatselijke media. Het vliegtuig stortte door nog onbekende oorzaak neer, nadat het de zes passagiers had opgehaald in het dorp Godo Olo in het binnenland. Er is een onderzoeksteam is onderweg naar het plek des onheils.

In april 2008 was er ook een vliegtuigongeluk waarbij een toestel van Blue Wing explodeerde. Toen verloren negentien personen het leven.

Geruchten of zou Ronny Brunswijk zich aan boord van het vliegtuig bevinden, worden volgens de meeste bronnen ontkend. Eerder werd hierover alsvolgt bericht http://www.gfcnieuws.com/?p=2675

UPDATE 2: Zaterdag 15 mei 23.45 (Ned. tijd)

Brunswijk en Abena zaten in ander Blue Wing toestel

‘Wij zijn opgelucht. Paul Abena was niet in het toestel. Onze familie zat in een enorme spanning’, zegt Norine Abena , de zus van de AC – topper aan GFC nieuws.

Familie en vrienden maakten zich ernstige zorgen om het lot van AC-topper Paul Abena. Volgens zijn familie was de kans groot dat hij als passagier meereisde met het verongelukte toestel. ‘ Iedereen was druk aan het bellen om na te gaan waar Paul was’, zegt een ongeruste vriend. Volgens zus Norine Abena was ook Ronny Brunswijk in het gezelschap van haar broer. Onduidelijk was als zij in het bewuste toestel waren. ‘ We hadden een tijd geen contact met deze twee mannen kunnen krijgen.’ Om half vier vanmiddag belde Abena mij nog vanuit het vliegtuig, ze zouden opstijgen. En daarna kon ik hem niet meer bereiken’, zegt de vriend aan GFC nieuws. GFC nieuws verneemt van verschillende familieleden, dat Abena vandaag een vliegtuig van Blue Wing airlines heeft gechartered. Het betreft echter een ander toestel.

UPDATE 3: Zondag 16 mei 21:30 (Ned. tijd)

Geen overlevenden vliegramp

Het rampgebied is door hulpverleners van Surinaamse en Franse kant bereikt. Zoals reeds werd aangenomen, hebben geen van de inzittenden de ramp overleefd. De verkoolde stoffelijke overschotten worden nu met korjalen naar de dichtsbij zijnde airstrip 'Stoelmanseiland' vervoerd. Het vliegtuig is volledig uitgebrand en verkoold.

Hiermee komt dus een eind aan de hoop en de onzekerheid van de nabestaanden. De zoektocht naar het wrak, een Antonov An-28 van Blue Wing Airlines, gaat moeizaam want het ligt zo'n vijf kilometer van het dorp Poketi ten Zuidoosten van Suriname. Het gebied is moeilijk toegankelijk en het weer is slecht.

Onder de slachtoffers zijn er naar verluidt familieleden van de gemeenschap van Poketi. Het hele dorp is in diepe rouw gedompeld.

De meeste informatie van het moment is gebaseerd op een bron van het Surinaamse ochtendblad De Ware Tijd. Voor nadere informatie is het wachten op officiele verklaringen van ondermeer het Nationaal Coördinatiecentrum voor Rampenbeheersing (NCCR).

Update: 2 minuten stilte voor Bijlmerslachtoffers vliegramp
Algemeen nieuws | 14 Mei 2010 | 23:18:35

2 minuten stilte voor Bijlmerslachtoffers vliegramp

Anton de Komplein, de vrijdagavond van de 14 mei. Om 22.00 was ik er ook bij op de kermis, voorafgaand aan het wat soberder uitgevoerde vuurwerk. Van te voren werd aangekondigd dat er daar twee minuten stilte in acht genomen zou worden voor de slachtoffers van de vliegramp in Tripoli. Het had een extra dimensie want ook twee bewoners van Amsterdam Zuidoost hebben de ramp niet overleefd. Bij hen thuis wordt er volgens een familietraditie deze week een wake gehouden. Ook de aanwezige nabestaanden waren het ten huize van het echtpaar in de Bijlmermeer in gedachten bij hun geliefden.

Toen de muziek uit ging op het Anton de Komplein en ook de lichten van de reuzerad hadden zich daar enkele stadsdeelbewoners verzameld. Een klein ingetogen moment om samen stil te staan bij het verschrikkelijke leed dat nabestaanden ondergaan. Ik hoop dat onze gedachten van sterkte ook een bijdrage mag leveren aan het dragen van het verlies. Onder de aanwezigen waren ook politici, waaronder Henk van de Belt, als vertegenwoordiger van het D66 bestuur Zuidoost, Mart van de Wiel en mijn persoon van de D66-OZO fractie in Zuidoost.

Als je dan stilstaat besef je hoe zeer één moment hele ingrijpende gevolgen kan hebben. De 2 minuten kunnen bij lange na niet je verbeelding kunnen vervullen om te beseffen wat er in één moment gebeuren kan. Het blijft een gebaar. In dit geval, een gebaar van solidariteit.

Aandacht slachtoffers A'dam, ihb van Zuidoost van de pers

Update:

Pers zoals het Parool en RTVNH toonde belangstelling voor de 2 minuten stilte. RTVNH wist niet precies waar de aanwezigen die stilte in acht namen. Zo blijkt uit het verslag http://www.rtvnh.nl/player.php?stream=ItemTV&item=53408

Update: Bijlmer slachtoffers vliegramp
Campagne updates | 14 Mei 2010 | 14:36:03

Update: Bijlmer slachtoffers vliegramp

D66-OZO fractie heeft geschokt gereageerd op het bekend worden dat er ook slachtoffers uit Amsterdam Zuidoost te betreuren zijn bij de vliegramp in Tripoli.

Eerder heeft de kermisorganisatie afgezien van het geplande vuurwerk van afgelopen woensdagavond. Deze is verplaatst naar vanavond. Om 22.00 vanavond zullen er 2 minuten stilte in acht genomen worden op het Anton de Komplein. Dat gebeurd voor het afsteken van het uitgestelde vuurwerk. Na 22.00 zal het licht en geluid tijdens 5 minuten worden uitgedaan.

Ik hoop dat de mensen die er niet bij kunnen zijn op dezelfde tijd ook elders in amsterdam Zuidoost die 2 minuten stilte in acht nemen en een kaarsje branden voor de slachtoffers.

Uit piëteit en vanwege centrale afspraken doe ik in dit stadium, geen nadere mededelingen over de indentiteit van de slachtoffers.

Poll

Fotoalbum

Roy Ristie's eigen tori

Ik ben in 1953 te Paramaribo in het Koninkrijk Der Nederlanden geboren. In 1977 streek ik neer in een andere stad van dit koninkrijk te weten Amsterdam.

In Amsterdam heb ik sinds 1977 gewerkt als audio-visueel voorlichter in het welzijnswerk te Amsterdam Zuidoost, als radio- en televisiemaker o. a. bij Lokale Omroep Bijlmer, voor het programma Zorg en Hoop (NOS), bij Black Star Liner (VPRO). Verder voor STAD Radio Amsterdam, NMO, Holland FM, Veronica, Humanistisch Verbond, AT5 en vele andere media. Van 1981-1983 als eindredacteur van Zjus & Sjow en Blackstage Magazine en directeur/eigenaar van o.a. de reclamebureaus Rostov's Advertising en ProFact. Oprichter van radio Kanarie, radio Kankantrie, Mart, radio Fantazia, MOSA, Radio Fayalobi, FAYA FM, 30 Juni/1 Juli Comité, het Bewoners Netwerk Zuidoost en bedenker van het multi-media concept BRASA PLAZA.

In mijn vrije tijd ben ik lid van het 4 & 5 mei Comité Zuidoost, lid van het Bewoners Netwerk Zuidoost, initiatiefnemer voor een borstbeeld voor Pa Sem, actief voor zaalvoetbalclub Ter Beek in Amsterdam Zuidoost.

Momenteel ben ik freelance media- en marketingconsultant, en politiek ondernemer.

Op 3 maart 2010 was ik kandi- daat raadslid (nr. 7) namens D66-OZO voor Amsterdam Zuidoost. Ik ben met voorkeur- stemmen gekozen.

Roy Ristie

06.4557.9471 - 020.774.8688

RoyRistie@D66-OZO.nl

Twitter - Facebook - Hyves

Links

OZO (Onafhankelijk Zuid Oost'
D66 Amsterdam
D66-OZO (lijst en programma)
Mart van de Wiel (D66-OZO)
Wim Mos (D66-OZO)
Henk van de Belt (D66-OZO)
Maureen Caupain (D66-OZO)
ZO-links (D66-OZO)
Emile Jaensch (VVD)
Eddy Meyer (VVD)
Radboud v Casteren (VVD)
Rob Alberts (GL)
Henk de Boer (CDA)
BijlmerStyle (BS)
Metro in de Bijlmer
Stadsdeelraad Zuidoost
>> meer

Laatste 10 reacties

De mensen die zich bij	11:37
Informatie uitvaart ke	11:20
Het enige wat ik nog z	11:29
Heer van casteren, de	21:23
Nee, ik heb het over d	20:59
Heer van casteren, ver	15:31
Toch gek, want d66/ozo	15:04
Vorige reactie was van	04:04
Op mijn facebook prikb	01:18
meneer ristie, d	00:08

Logs

D66 dient het voortouw te
Stadsdeel Zuidoost maakt
Bijlmer icoon Kees ‘Pico
Geldgebrek was smoes voor
Zuidoost verslikt zich in
Tijd voor een herboren K
Het Kwakoe Zomer Festival
Oppositie Zuidoost blijft
Gros PVDA aanhang tegen b
Het parkeer sprookje van
Waarom stemt u vandaag op
D66 steun voor missie Kun
VVD Zuidoost zet PVDA en
Politieke commotie in Ams
Parkeren tijdens nieuwjaa
PVDA kan referendum in Zu
D66-OZO Zuidoost wil supe
Participatie is geen novi
Omvangrijk jeugdonderzoek
Nieuw Migratiebeleid
Ont-Spanje!
Amsterdam Zuidoost heeft
Voorouders draaien 1 juli
Mijn commentaar op ‘Patri
Zuidoost politici roeien
Bijlmermeer blijft nation
OAS kwalificeert Surinaam
Updates: Vliegtuig neerge
Update: 2 minuten stilte
Update: Bijlmer slachtoff
Ook Bijlmerbewoners onder
Wat heb ik allemaal in mi
Mijn bijdrage aan de vrij
Mijn deelname aan het 5 m
Gaan vrede en vrijheid we
Mandir kwestie blijft op
Mandir mandi 1e vuurdoop
Zuidoost bevallen van een
Voer voor papegaaien of s
Openbare sollicitatie voo
Zuidoost jongeren actief
Brand Maasdrielhof: hango
Virtuele soap 'Transparan
Amsterdam Zuidoost heeft
Transparantie wordt vervo
De informatiefase in Zuid
VN: Nederland discriminee
Raadslid Urwin Vyent afge
Inschrijven voor padvinde
BIJLMER TALENT BLIJFT IN
“PvdA en D66 in nieuwe co
Hoe werkt de Stadsdeelraa
Laetitia verlaat de kamer
Nieuw bestuur in Amsterda
Coalitievorming in Amster
Een zeer bewogen week
De volledige verkiezingsu
D66-OZO wint verkiezing i
D66-OZO stemmers bedankt
Wedden dat iedereen vanda
Gewenste coalitie in Amst
Slechts 2 keuzes op 3 maa
Kennis is macht
Vader zijn is een voorrec
D66-OZO Meet & Greet in D
CDA Zuidoost misleidt de
Kandidaat raadsleden onde
D66-OZO wil vertrouwen in
Bijlmer icoon Elsey Blijd
Roy Ristie onderhoudt Lae
ZieZo FM ziet levenslicht
Wij zijn er klaar voor!
Stadsdeel Zuidoost faalt
Update peilingen in Amste
Holendrecht kind van de V
Aftrap van mijn campagne
Afscheid van Dr. Johan Fe
Een hectische week
Een veilig en bruisend Zu
Kandidaten D66-OZO
Een veilig en bruisend Zu
CDA: gebruik softdrugs mo

Emailalerts

Zoeken

Knock knock

Home

weblog sinds: 2009-11-22

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.