royristie.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Roy Ristie's eigen tori
    Ik ben in 1953 te Paramaribo in het Koninkrijk Der Nederlanden geboren. In 1977 streek ik neer in een andere stad van dit koninkrijk te weten Amsterdam.

    In Amsterdam heb ik sinds 1977 gewerkt als audio-visueel voorlichter in het welzijnswerk te Amsterdam Zuidoost, als radio- en televisiemaker o. a. bij Lokale Omroep Bijlmer, voor het programma Zorg en Hoop (NOS), bij Black Star Liner (VPRO). Verder voor STAD Radio Amsterdam, NMO, Holland FM, Veronica, Humanistisch Verbond, AT5 en vele andere media. Van 1981-1983 als eindredacteur van Zjus & Sjow en Blackstage Magazine en directeur/eigenaar van o.a. de reclamebureaus Rostov's Advertising en ProFact. Oprichter van radio Kanarie, radio Kankantrie, Mart, radio Fantazia, MOSA, Radio Fayalobi, FAYA FM, 30 Juni/1 Juli Comité, het Bewoners Netwerk Zuidoost en bedenker van het multi-media concept BRASA PLAZA.
     
    In mijn vrije tijd ben ik lid van het 4 & 5 mei Comité Zuidoost, lid van het Bewoners Netwerk Zuidoost, initiatiefnemer voor een borstbeeld voor Pa Sem, en participeer in vele activiteiten in Amsterdam Zuidoost.
     
    Momenteel ben ik freelance media- en marketingconsultant, en politiek ondernemer.
     
    Voor de lokale verkiezingen op 19 maart 2014 ben ik lijsttrekker voor D66 Amsterdam Zuidoost.
     
    Roy Ristie
    06.4557.9471 - 020.774.8688
     

    D66 kandidaten verkiezing Tweede Kamer bekend
     
    De definitieve kandidatenlijst van D66 voor de komende Tweede Kamerverkiezing is bekend. Ik maak geen deel uit van de lijst. Ik was er klaar voor en had me beschikbaar gesteld voor een plek op de lijst. In elk geval heb ik mijn verantwoordelijkheid en vooral durf aan de dag gelegd om mijn bijdrage te leveren aan het leggen van het fundament voor duurzame hervormingen. De nationale politiek is echter niet klaar voor mij. Niet helemaal vreemd, want ook dat verdient een proces. Het traject naar daadwerkelijke hervormingen is niet in twee dagen gelopen.
     
     
    Mijn bijzondere dank gaat uit naar de leden van D66 die mij een enorm groot vertrouwen hebben geschonken. Ik voel me vereerd en gesterkt door de steun die ik uit diverse delen van het land heb mogen ontvangen. Hierdoor ben ik op de lijst van de z.g. afvallers (77 in totaal) maar liefst op de 4e plaats terecht gekomen. Verder dank ik al die duizenden mensen die mij tijdens mijn campagne persoonlijk, telefonischen virtueel benaderden en warm ondersteund hebben. Ik heb veel enthousiaste en gemotiveerde partijgenoten leren kennen en heb er zeer warme contacten aan overgehouden. Met deze energie ga ik de komende tijd dan ook met groot vertrouwen de campagne tegemoet om het sociaal liberale geluid van D66 verder uit te dragen en vorm te geven vanuit mijn raadslidmaatschap in Amsterdam Zuidoost.
     
    Ik wens de kandidaten die dat in de komende tijd landelijk mogen doen veel succes. Niet in de laatste plaats stadsdeelgenoot Bart van Greevenhof die op de 33ste plaats van de kandidatenlijst staat. Ik heb gezegd!
    Lees meer...
    Roy Ristie gaat voor de Tweede Kamer

    "Ik ben gewend om mijn verantwoordelijkheid te nemen"
     
    Wie ik ben…
    Ik ben Roy Ristie. En geen onbekende in de Nederlandse samenleving. In de afgelopen 35 jaar heb ik oplossingen aangedragen voor verschillende diversiteitsvraagstukken. Zo heb ik aan de wieg gestaan van lokale radio en televisie waaronder het internationaal geprezen public-access omroepbestel van Amsterdam en andere grote steden. Ik heb landelijk inzichten aangereikt op het gebied van multiculturele gezondheidszorg en heb verder talrijke onderwerpen op de maatschappelijke agenda weten te plaatsen. Mijn inzet vertaalde zich in meer historisch besef, zowel bij de herdenking van het gedeeld verleden van Nederland en zijn koloniën via de oprichting van het 30 juni/1 juli Comité Nederland, alsook t.b.v. het Comité 4 en 5 mei Amsterdam Zuidoost met een unieke doelstelling. Ik heb oog voor de kleine en grote dingen en ben altijd onder de mensen te vinden.
     
    "Voor de kunst van het overtuigen moet je de feiten kennen!" Foto Royters
     
    Moeiteloos kan ik schakelen tussen abstractie en de dagelijkse maatschappelijke situaties. Graag zet ik me in voor grotere maatschappelijke participatie en sociale kracht van jongeren en ouderen.
     
    "Ik heb meedoen van huis uit meegekregen"
     
    In de eerste plaats ben ik mijn ouders dankbaar voor mijn opvoeding en voor de mogelijkheden die zij me hebben geboden. Zij stimuleerden mij kennis op te doen en me op verschillende gebieden te ontplooien om dienstbaar te zijn voor mijn omgeving.
     
    Huiswerk maken met moeders stimulerende blik. Foto Royters
     
    Ik ben ook dankbaar voor de stimulans die ik heb ondervonden van vele anderen om op een positieve manier in het leven te staan en de toekomst niet te vrezen. Dit zijn de waarden volgens welke ik leef maar die ik ook heel graag deel. Dat is ook de reden waarom ik lid ben geworden van Politieke Partij Democraten 66. De belangrijke richtingwijzers van D66 zijn geen dogma’s, maar wijzers voor een richting die duurzame ontwikkeling van jezelf en dus uiteindelijk van de gehele samenleving mogelijk maakt.
     
    De leden van D66 bepalen tot 5 juli of zij gebruik willen maken van mijn beschikbaarheid voor het Kamerlidmaatschap. Ik sta op de groslijst van 127 kandidaten. Een deel daarvan is op de zogenoemde top 50 advieslijst geplaatst. Daar zit ik nog niet tussen. Met een aardige, liefderijke voorkeurstem kunnen de D66-leden me een plek in hun toplijst bezorgen.
     
    Kandidaat voor de D66-fractie van de Tweede Kamer
    Ik kan dus alle ondersteuning goed gebruiken om de leden van de partij ertoe aan te zetten om me die kans ook te gunnen. En waarom zouden ze niet? Ik kom iets concreets brengen en daarmee iets toevoegen aan de vertegenwoordiging van weinig gehoorde landgenoten met hun issues. Ik kom innoveren en de kloof tussen burger en politiek helpen overbruggen. Een overheid met toereikend draagvlak genereert vertrouwen en is daarom een rijke overheid. Zij is dan beter in staat om hervormings- en vernieuwingsprocessen succesvol te implementeren en te verduurzamen.
     
    D66 verkiezingsfeestje maart 2010 in Amsterdam? Foto Henk van de Belt
     
    Politieke activiteiten
    Sinds 2010 ben ik actief als raadslid voor de D66-OZO fractie in Amsterdam Zuidoost. Met mijn fractiegenoten heb ik op de barricaden gestaan om de plaatselijke bibliotheekvoorziening van de bezuinigingsopgaaf te redden. In mijn functie als raadslid wist ik binnen één jaar een enorme lans te breken voor een meer transparante communicatie en voor een gedegen kunst- en cultuurbeleid en versteviging van de prille infrastructuur op dit gebied. Ik heb intensieve politieke acties ondernomen voor verbetering van de leefbaarheid en heb nieuwe inzichten weten aan te reiken voor de veiligheid, vrijwilligerswerk, ouderbetrokkenheid bij de ontwikkeling van kinderen, wegnemen van drempels voor minder validen, geestelijke gezondheidszorg t.b.v. adolescenten, alsmede voor ondersteuning van jonge startende (creatieve) ondernemers.
     
    Mijn inzet heeft geleid tot aandacht en realisatie van laagdrempelige sportvoorzieningen voor jongeren, Sportbuurtwerk voor volwassenen, evaluatie en positieversterking van de verschillende adviesraden en toereikende woonservice-voorzieningen. Inzet was er verder voor verduurzaming van het evenementenbeleid, onderzoek naar uitbreiding van onderwijsmogelijkheden en studierichtingen op maat, agendering bewonersraadpleging en participatie en het aandringen voor visie op recreatiebeleid. Er zijn doorbraken geforceerd in het lang voortslepende dossier Fijnmazig Openbaar Vervoer en de verkeersveiligheid, evenals verbetering van het ondernemersklimaat. Aandacht en ondersteuning is verkregen t.b.v. van activiteiten van Scouting. Voorstellen zijn er gedaan voor verdieping en verbreding van zelforganisaties.
     
    Waarom wil ik landelijk?
    Met een vertegenwoordigende functie op landelijk niveau kan ik nationaal mijn specifieke visie voor participatie onder de aandacht brengen. Ik heb de afgelopen jaren een enorme dosis aan ervaring opgedaan en breng dus de nodige deskundigheid met me mee. Met mijn voorstellen zal ik kunnen aantonen dat diversiteit een krachtig vermogen is en geen slechte hypotheek. Geen doel op zich maar een instrument om het verschil te maken in de samenleving als geheel. Diversiteit verschaft een meerwaarde aan inzichten ten behoeve van maatschappelijke knelpunten.
     
    D66-kandidaten in de Tweede Kamer juni 2012. Foto Roy van der Linden
     
    Mijn motto: "Doorzie glazen plafonds en blijf overal je kansen grijpen. Doe kennis op en zet je in voor de samenleving dichtbij huis of elders op deze aardbol. Word actief in organisaties zoals een vakbond, politieke partij, culturele club, sportvereniging. Pas dan heb je invloed en doe je mee. Neem zelf de regie over je leven. Doe gewoon je best om gebruik te maken van het recht op een succesvolle toekomst."
     
    Doet u mee? Gebruik als D66-lid uw recht mij op een verkiesbare plaats in de D66 top 50 te plaatsen.
     
    Lees meer...
    Geldgebrek was smoes voor afblazen Kwakoe
     
    Smoesjes verzin je wanneer je er niet meer uitkomt. Maar smoesjes zijn vaak doorzichtig. De smoesjes waarmee het afblazen van het zogenoemde Kwakoe Festival werden omgeven, prik ik dan ook snel door. De smoesjesman is nu ruimschoots door de mand gevallen.
     
    Op 20 juni j.l. kreeg ik van het Dagelijks Bestuur van Amsterdam Zuidoost te horen dat het beoogde zomerfestival geen voortgang kon krijgen. Reden: geldgebrek en onwillige leveranciers. Ik schrok niet van de mededeling over het afblazen, maar verbaasde me over de redenen die hiervoor genoemd werden. Nog meer verbaasde ik me over de manier waarop deze informatie er als koek in ging. Met name bij de pers die de opgevoerde redenen blindelings overnam. Had men de ontwikkelingen rond de organisatie van dit jaar dan niet gevolgd of ben ik één van de weinige mensen die gewoon rekenen kan?

    Zo kwam er geen enkele kritische vraag over het aspect tijd. Stadsdeelvoorzitter Marcel La Rose werd geen vragen voorgehouden zoals ik die reeds bij het geklungel aan het begin van dit jaar in de raad stelde. Vragen – waarvan de antwoorden overigens vrij lang op zich lieten wachten – die maanden geleden bloot legden, dat de zogenaamde regiemissie van het Dagelijks Bestuur gedoemd was te mislukken. Antwoorden die boven water brachten dat er niet eens een overeenkomst was met een beoogd "trekker" van de voorbereidingen.
    Met de inmiddels als "meneer Stiekema" bekende formateur, die dus als vrijwilliger allerhande partijen bij elkaar zou moeten brengen in een consortium, bleek het toen al niet te vlotten. Intussen gingen er kostbare weken verloren. De vijf organisaties die zich dit jaar met de organisatie van het festival wilde belasten kregen immers geen vergunning en er was niet eens een rechtspersoon die een nieuwe poging daartoe had ondernomen; althans volgens de informatie die La Rose aan de raad verschafte. Toch werd er niet acuut aan de bel getrokken. Inmiddels was het juni. Ook niet toen we pas halverwege deze maand te horen kregen dat er een stichting in oprichting was met 3 beoogde bestuursleden. Mensen die zich bereid verklaard hadden om hun steentje bij te willen dragen om te helpen kijken wat er te redden viel. Met het eventueel verlenen van een vergunning zou het ook geen probleem zijn want de DB-vrijwilliger Stiekema, oud directeur van de Heineken Music Hall had immers reeds een "voorlopige vergunning" aangevraagd, aldus La Rose. Om dan in het kielzog van deze mededeling te komen met een verzoek om een overheidslening, nadat banken al negatief hadden geadviseerd. Het voelde aan als was ik tot mijn nek in drijfzand terechtgekomen. De raad stond met de rug tegen de muur.
     
    Daar sta je dan, met een bal die regisseur La Rose met alle beloften en geschonken vertrouwen weer om 5 voor 12 op jouw bordje neerploft met een financieel dekkingsplan dat kant noch wal raakt. Een begroting die naast een onvolledige dekking ook nog voor een deel op lucht is gebaseerd. Een spookachtig aantal standhouders voor totaal irreële tarieven en sponsorinkomsten als vogels in de lucht. Mijn oma zou zeggen, mi gek ma mi no law (ik ben gek, maar ben geen idioot). Een boekhoudkundig verzinsel dat met een ton begint om in een debacle te eindigen. De raad was bereid om zich in eerste instantie te beperken tot het in bescherming nemen van het regisserende Dagelijks Bestuur. Maar toen deze vervolgens de raad in de positie bracht dat deze "de schuld" zou zijn van het uiteindelijk afblazen van het festival leek men zich pas bereid om in actie te komen. Ook de partij van stadsdeelvoorzitter (PVDA) wilde dit niet meer zo over zich heen laten komen en diende daarom een motie van treurnis in tegen La Rose. Deze politieke gele kaart kreeg brede steun in de raadsvergadering van 21 juni j.l. Opvallend daarbij was dat coalitiepartij GroenLinks deze motie niet steunde. Fractievoorzitter Iwan Leeuwin (GroenLinks), tevens coalitiegenoot, verscheurde de motie op heel demonstratieve wijze na zijn stemverklaring. Een CDA motie van "onbekwaamheid" tegen La Rose haalde het niet, maar vermeldenswaard daarbij is wel dat bijna de helft van de PVDA fractie bij de stemming de raadzaal verliet.
     
    Kwakkelende opstelling
    Voorop gesteld dat het als Kwakoe bekende event zich niet laat organiseren, is het dus hoogst opmerkelijk dat de overheid een op voorhand verwarringscheppende bemoeienis met dit gebeuren beoogde. Het festival heeft een bijzondere ontstaansgeschiedenis die tevens de kracht vormde van haar bestaan. Bemoeien kan, maar dan zou je eerder moeten overwegen om het totaal te adopteren. Met alle risico"s van dien. Er is echter ervoor gekozen om deze verworvenheid van Amsterdam Zuidoost te laten voortbestaan als particulier initiatief. Dan moet je als overheid je ook beperken tot de core-business en geen halfslachtigheid aan de dag leggen. Dat schept verwarring en roept valse verwachtingen op.
     
    Er kunnen slechts 2 redenen zijn waardoor dit het festival kreeg: miscalculatie of opzet. Dat zal gissen blijven. Eén ding weet ik zeker. "Kwakoe" moest eind juni worden afgeblazen door onderschatting, misvattingen en ondeskundigheid. Althans, zoals de raad - ook weer op advies van het Dagelijks Bestuur o.l.v. Marcel La Rose - hen op pad stuurde uit goedgelovigheid en/of blindelings vertrouwen. Het Dagelijks Bestuur heeft vervolgens te lang bij een meerderheid van de raad de schijn kunnen ophouden dat het allemaal goed komt. Enige argwaan was not done.
     
    Onderschatting, verkeerde inschattingen en uiteindelijk enorm tijdgebrek heeft dit festival uiteindelijk verder naar de afgrond geholpen. Alle hulp ten spijt. Tot 2008 heeft de oorspronkelijke organisatie (Kwakoe Events) op eigen kracht, met eigen middelen en volledige verantwoordelijkheid de organisatie ter hand genomen. Daarna werd de vergunning verleend aan organisaties die respectievelijk:
    - ontlast werden van betaling van precariobelasting (levert een besparing op van bijkans €30.000), zou nu ook een meer toereikende infrastructuur van het festival terrein aangereikt krijgen;
    - volledige medewerking van het stadsdeel, een communicatie budget, € 50.000 voor professionalisering;
    - nog eens € 50.000 voor ontwikkelingskosten en € 100.000 van de gemeente Amsterdam.

    Toch is de zogenaamde regie mislukt. Men is de tijd vergeten en bovenal het niet te kapitaliseren sociaal kapitaal; de mensen die "Kwakoe" zijn, de mensen die "Kwakoe" maakten tot wat het was geworden.
     
     
    Ik hoor nog zo de woorden van La Rose die hij gebruikte op een vergadering aan het begin van 2011 toen ik mijn bezorgdheid uitte: "als we niet meer in staat zijn om de rivier over te steken met krakkemikkige bootjes (doelend op o.a. de stichting Kwakoe Events), dat we er dan beter aan doen om Balast Nedam (doelend op Stiekema c.s.) in te schakelen om ons daarover heen te helpen."
     
    De les van Kwakoe
    Kwakoe laat zich niet organiseren, net zo min als dat het geval is met bijvoorbeeld Koninginnedag, en zeker niet door de overheid. Kwakoe, dat zijn de mensen. Mensen zoals die zich in alle spontaniteit in 1975 op het Bijlmerplein begaven om te recreëren met voetbal en aanverwante zaken. En natuurlijk moet je als overheid je ermee bemoeien. Zeker als dat gaat over openbare orde. Maar dan moet je niet de recreanten aanpakken maar ze juist beschermen.
     
    Stel je voor dat ik als straatmuzikant steeds meer toeschouwers aantrek. Moet ik dan bloeden?
    Lees meer...

    'Kwakoe' is not a festival

    Nederland bedreef slavernij en slavenhandel. In kolonies zoals Suriname en de Antillen hadden mensen in slavernij gedurende vele decennia alles behalve een menswaardig bestaan. Op woensdag 1 juli 1863 trad er een wet in werking die deze mensen onder zeer stringente voorwaarden de vrijheid zou moeten teruggegeven.Vanwege één van de voorwaarden - met name geldend voor deze mensen in Suriname – zouden deze pas vanaf 1 juli 1873 'daarvoor in aanmerking komen'. Deze Nederlandse '1 juli 1863 wet' hield in dat slavernij formeel niet langer ‘legaal’ zou zijn; in de zin van dat de ene mens niet langer het materiële bezit mocht zijn van een ander mens.

    In tegenstelling tot bijvoorbeeld een herkregen collectieve vrijheid na een 5 jarige oorlog, moet deze wet meer gezien worden als een markering van het  begin van een proces - na 3 eeuwen van slavernij en dus volledige ontheemding - naar een daadwerkelijk bestaan als mens, met waardigheden/vaardigheden en recht op vrijheid en zelfbeschikking. Mensen op zoek naar (herdefiniëring van) een beschaving en volwaardige maatschappelijke participatie.

    Deskundigen beweren dat dit proces evenlang kan duren als de periode waarin de ontheemding zich gedurende vele generaties voltrokken heeft.. Dit proces is dus nog steeds gaande. Omdat velen die daadwerkelijke innerlijke vrijheid (nog) niet alszodanig ervaren, worstelen deze nog tot de dag van vandaag met de gevolgen van gebrek aan de voorwaarden voor een menswaardig bestaan. Dit moet echter niet bijvoorbaat als excuus gebruikt worden, maar mag wel kunnen rekenen op enig voorstellingsvermogen van ‘anderen’. Zeker van hen die geacht worden beter te weten.

    Kwakoe als baken en symboliek
    In de rituele Afrikaanse Kromanti-taal afkomstig van Akan-talen als Twi en Fanti uit Ghana (West-Afrika), betekent Kwakoe niets anders dan woensdag. Jongens die op deze dag zijn geboren krijgen automatisch deze (voor)naam mee. Omdat 1 juli 1863 op een woensdag viel, werd de naam (Kwakoe), tevens het symbool voor (streven naar) VRIJHEID, met name in Suriname/Koninkrijk der Nederlanden. De Antillen is in dit opzicht een verhaal apart. De de naam Kwakoe is gaandeweg, representatief geworden voor de wedergeboorte van de 'bevrijde slaaf'. Een bekende mythe is ook dat de eerste zwarte grootgrondbezitter, Kwakoe heette.
    In de beleving van met name Afro-Surinamers heeft de naam Kwakoe een associatie met FREEDOM. En omdat iedereen vrijheid koestert, werd deze associatie al gauw een algemeen ervaren feit. “Kwakoe means freedom for everyone”. 

    Standbeeld
    Sinds 1 juli 1963 staat er een Kwakoe Standbeeld in Paramaribo, de hoofdstad van Suriname. Het beeld dat een vrije Afrikaanse slaaf voorstelt, van wie de ketenen zijn verbroken, is ontworpen en vervaardigd door de beeldhouwer Jozef Ludwig Klas (1923 -1996). Paramaribo telt veel beelden, maar geen ervan is ooit zo populair geworden als dat van Kwakoe. Het beeld werd sinds toen direct geadopteerd als de beste representatie van de ontworsteling aan de Nederlandse slavernij. Het Kwakoe-beeld in Paramaribo, op de hoek van twee van de drukste verkeersaders ( de Zwartenhovenbrugstraat en de Dr. Sophie Redmondstraat, vlakbij de altijd levendige busstandplaats die bekend staat als ‘Ondrobon’), is met regelmaat het trefpunt voor konmakandra’s, ontmoetingen en manifestaties.

    Historische link
    Het is de slavernij en de koloniale geschiedenis van ons Koninkrijk, die de onze landgenoten uit overzeese (ex)koloniën zoals Suriname, ook aan deze kant van de oceaan heeft gebracht. Allemaal ook Nederlanders, op zoek naar verdere verbetering van hun leefomstandigheden en deels ook ingegeven door onzekerheid over de toekomst van het  afscheidend overzees gebiedsdeel. “Paramaribo werd verruilt voor Amsterdam”.  Deze Nederlanders - product van een gezamenlijke geschiedenis - wilden een nieuw bestaan opbouwen aan de Noordzee zijde van hun land. Zij brachten naast zichzelf ook gewoonten, andere kennis en cultuur; eten zoals roti, pom, bakkeljauw, maar ook Fernandes softdrinks, Kasekomuziek, Chutney, EN bijvoorbeeld 'Kwakoe' mee.
     
    Kwakoe meets Kwakoe
    Het symbool en de beleving daarvan vond hier al gauw haar beslag. Een  jongerenorganisatie in de Bijlmermeer werd ernaar vernoemd. De naamgeving diende om de doelstelling van de organisatie te verhullen. Deze Surinaamse Jongeren organisatie - JC Kwakoe - heeft in haar bestaan vanaf 1975, vele kampioenen op diverse gebieden voortgebracht. Met het grootste gemak combineerde het welzijns- en cultureelwerk met het ontplooien van bijvoorbeeld sportactiviteiten. Uit de boezem van deze organisatie - met een nadrukkelijke gedachte bij de beleving van Kwakoe - werd het uiteindelijke Kwakoe Zomer Festival geboren. Een uitgebreide uitéénzetting van het verloop daarvan tussen 1976 en 2007, zou me nu te ver voeren.

    Het Kwakoe festival ontwikkelde zich in de jaren ‘90 van een als sporttoernooi gestartte event, tot een heus zomerfestival dat honderduizenden bezoekers uit alle delen van het land en daarbuiten wist te trekken. Onder voorzitterschap van Winston Kout (ondernemer), werd de organisatie van het festival  losgekoppeld van de stichting Jongerencentrum Kwakoe en werd het ondergebracht bij de nieuw opgezette organisatie Stichting Kwakoe Events. 

    Kwakoe Zomer Festival
    Omstreeks 1999 werd er een professionaliseringsslag ingezet om het intussen grootste openlucht evenement in Nederland mee te laten komen met de omstandigheden van de tijd. Voorwaarde bleef dat er absoluut niet getornd mocht worden aan de authenticiteit en oorspronkelijke doelstelling ervan. Het voetbaltoernooitje van de jaren 70 was echter inmiddels uitgegroeid tot een activiteit waaraan vele ‘andere’ culturele en etnische groepen wilden deelnemen. “Ze wilden ook bij Kwakoe horen”. De heersende Afro Surinaamse gastvrijheid vormde alles behalve een belemmering daartoe.

    Het Kwakoe Zomer Festival ging mede door deze ontwikkeling het nieuwe millennium in als dé multiculturele ‘vrijgevochten’ belevenis met een record aan onderdelen. Hiervan noem ik er een paar: Competitie met hoogstaand voetbal en andere sporten, korjaalwedstrijden, American football, boksen, oude spelletjes, Djaran Kepang, Afrikaanse dansdemonstraties, een podium voor kunst met exposities, beurs voor kleine binnenlandse en buitenlandse ondernemers, uitreiking van de Kwakoe Award, Jongeren eiland, culturele muziekoptredens, danszalen (soul salsa, chutney, kawina en kaseko), Little Miss Kwakoe-verkiezing, bezoek van hoogwaardigheidsbekleders uit binnen en buitenland, conferenties, Lezingen, tropische producten, allerhande workshops, een banenmarkt, stands van Goede Doelen organisaties, vakbeweging en politiek partijen die zich presenteerde in de non-profit area, wat te denken van de talrijke kinderactiviteiten op een speciaal daarvoor ingericht kindereiland, diverse culinaire stands, maar ook werd er een kwakoekrant uitgegeven, was dagelijks het Kwakoe Radio magazine te beluisteren in heel Nederland, waren er oude ambachten te zien. Je kunt het zo gek niet noemen.

    Velen hebben er hun geliefden leren kennen, zijn er ontelbare initiatieven geboren om maar wat van de wat meer ‘onzichtbare’ spinn-off effecten te noemen. Zeker valt niet te verwaarlozen de economische spinn–off die het genereerde. Djogo bier, maar ook tal van andere producten en diensten hadden bijvoorbeeld anders nooit met succes vermarkt kunnen worden. Niet in de laatste plaats is  vermeldingswaard dat het de meer dan 150 vrijwilligers waren, die zich jaarlijks gedurende meerdere weekenden met hart en ziel inzette om het festival mogelijk te maken, ….allemaal voor 'Kwakoe'.

    Het Kwakoe Zomer Festival steunde niet op financiële ‘pilaren’, maar had een fundament dat uit familiebanden en tradities was opgebouwd; het geheime wapen voor een evenwichtige sociale infrastructuur, zoals geroemd in diverse publicaties. Antropologe Hanne Reus onthulde dit gegeven in haar boek: It's Kwakoe Time! Deze ‘Kwakoeloge’ is van oordeel dat het sociaal kapitaal een belangrijke compensatie vormde voor het zeer krappe financiële budget en daardoor in al die jaren het festival op de been hield. Het sociaal kapitaal werd verkregen uit de grote herkenbaarheid en betrokkenheid die de lokale bevolking met het festival had. “Allemaal spontaan ingegeven door een behoefte van duizenden ‘Surinaamse migranten’ die rond 1975 de Bijlmermeer maakten tot wat het is geworden.
     
    Kwakoe Zomer Festival is geschiedenis
    Aan dit Kwakoe Zomer Festival kwam er in 2008 een abrupt einde, toen de Stichting Kwakoe Events een vergunning voor het nog langer organiseren ervan werd geweigerd. Hoofdzakelijke reden: 'Kwakoe' was nog precariobelasting schuldig. (Overigens geldt dit – achteraf - op het moment niet meer voor dergelijke activiteiten in Amsterdam Zuidoost). De organisatie heeft er toen nog alles aan gedaan om dit besluit te laten heroverwegen en daarbij nadrukkelijk gewezen op de gevolgen. De rechtspersoon van zo’n bijzonder event moet er namelijk één zijn die op onbaatzuchtig manier bereid en in staat is om zich op een gepaste afstand tot de spontaniteit (en authentieke karakter ervan) in hoofdzaak te beperken tot het bewaken van de randvoorwaarden. Een kwaliteit die niet voor het oprapen ligt, want de dominee moet tevens de koopman zijn.
    De vraag die sinds toen recht overeind is blijven staan, is, of de beslisser voor verstrekking van de vergunning de organisatie van weleer heeft getroffen of zichzelf in de vingers heeft gesneden. Het festival was immers van (de) bewoners van Amsterdam Zuidoost.

    Nostalgie
    Het Kwakoe Zomer Festival was geen commerciële activiteit. Het was een sociaal-cultureel event met een maatschappelijke waarde, die haar oorsprong en bestaansrecht ontleende aan een spontaan gegroeide behoefte. Niet vanuit een tekentafel opgezet is door een kermisexploitant die een commercieel doel (winstoogmerk) erop na hield. Zich qua veiligheid op aanvaardbaar niveau kon voltrekken in tegenstelling tot traditionele evenementen van een dergelijke omvang. Die zijn in de regel heel onpersoonlijk van karakter moeten het bijvoorbeeld uitsluitend moet hebben van tientallen dure beveiligers. 

    Kwakoe draaide op moeders, vaders, ooms neven, nichten en zelfs oma’s van de bezoekers voor wie het in eerste instantie bedoeld was. Het was een belevenis die in een grote behoefte voorzag en waarmee het stadsdeel haar voordeel kon doen. Een cultureel maatschappelijke belevenis die uniek was voor Nederland. "Made in tha Bijlmermeer". Het event waarvan menig standhouder absoluut geen feitelijke winst maakte, maar uit trots erbij wilde zijn. Het was een festival dat uit liefde en een behoefte aan vrijheidsbeleving mogelijk werd. Een festival van, voor en door de mensen was, en waar flaneren in een groene zomerse omgeving nog mogelijk was.

    In 2002 hebben vrienden van het Kwakoe Zomer Festival in de geest van de ontstaansgeschiedenis ervan, een klein monument geplaatst in het Bijlmerpark. Een markering van het feit dat Kwakoe daar ooit eens ook zijn plek heeft verworven. Dit Kwakoe monument is in verband met de herprofilering van het Bijlmerpark tijdelijk verwijderd en door het stadsdeel opgeslagen. De met marmer bewerkte betonnen steen bevatte ook een miniatuurbeeld naar gelijkenis van het Kwakoe standbeeld in Paramaribo. Het comité ‘vrienden van het Kwakoe Zomer Festival’ zal in overleg met het CBK zorg ervoor dragen dat het monument zo spoedig mogelijk wordt teruggeplaatst om deze - volgens de wens van velen - op termijn te vervangen door een definitief Kwakoe monument. Maar dan wel een ‘herboren’ Kwakoe. Een trotse en verantwoordelijke vader … geflatteerd door een familie ... waarmee het goed gaat!  

    Lees meer...

    Pechtold (D66): "steun voor missie Kunduz weloverwogen besluit"

    De 2e Kamerfractie van D66 heeft, na een zorgvuldig en intensief denk- en besluitvormingsproces, haar steun uitgesproken voor een civiele politie-trainingsmissie  missie in Kunduz. Het was geen makkelijk besluit. De fractie is daarom ook niet over één nachtijs gegaan. Het besluit is gebaseerd op het D66 gedachtegoed dat op vijf pijlers is gebouwd. Deze vijf uitgangspunten zijn leidend bij  afwegingen. Een daarvan is: denk en handel internationaal. Het is die pijler die ten grondslag ligt aan het besluit dat D66 gisteren heeft genomen.

    De partij voelt zich verantwoordelijk voor mensen elders in de wereld. In onze Grondwet is terecht vastgelegd dat de regering ‘de internationale rechtsorde bevordert’. In het recentelijk vastgesteld verkiezingsprogramma van D66 wordt ook expliciet de bereidheid uitgesproken mee te helpen met het opbouwen van een goed bestuur in Afghanistan en het opleiden van politieagenten en militairen.

    Wat is er nu anders dan de twee voorgaande keren toen D66 tegen de missie in Uruzgan stemde? Vanwege de overtuiging dat de missie in Kunduz wezenlijk anders is dan de eerder voorgestelde missie in Uruzgan.

    • Er is een helder civiel doel, namelijk het trainen van agenten 
    • Er is een civiel mandaat
    • Het aantal Nederlanders is met 545 veel kleiner dan de bijna 2000 in Uruzgan
    • En er ligt een grote nadruk op Europese inzet
    • We zijn geen lead nation

     

    Zo worden er harde afspraken gemaakt met de Afghanen over het scheiden van politieagenten en militairen en gaat er geen geld van ontwikkelingshulp naar deze missie. Daarop bezuinigt dit kabinet Rutte-Verhagen al genoeg. D66 is ervan overtuigd dat de inzet van de Nederlanders een bijdrage kan leveren aan de duurzame ontwikkeling van Afghanistan, de Afghaanse rechtsstaat en vooral van de Afghaanse bevolking. Wij wensen zowel de Nederlandse trainers en militairen als hun thuisfront veel kracht en wijsheid toe en blijven hen nauwgezet volgen.

    Lees meer...

    Updates: Vliegtuig neergestort in Suriname

    In het binnenland van Suriname is vanmiddag een vliegtuig neergestort van de luchtvaartmaatschappij Blue Wing. Daarbij zijn de zes passagiers en twee bemanningsleden om het leven gekomen, meldden plaatselijke media. Het vliegtuig stortte door nog onbekende oorzaak neer, nadat het de zes passagiers had opgehaald in het dorp Godo Olo in het binnenland. Er is een onderzoeksteam is onderweg naar het plek des onheils.

    In april 2008 was er ook een vliegtuigongeluk waarbij een toestel van Blue Wing explodeerde. Toen verloren negentien personen het leven.

    Geruchten of zou Ronny Brunswijk zich aan boord van het vliegtuig bevinden, worden volgens de meeste bronnen ontkend. Eerder werd hierover alsvolgt bericht http://www.gfcnieuws.com/?p=2675

     
    UPDATE 2: Zaterdag 15 mei 23.45 (Ned. tijd)
    Brunswijk en Abena zaten in ander Blue Wing toestel

    ‘Wij zijn opgelucht. Paul Abena was niet in het toestel. Onze familie zat in een enorme spanning’, zegt  Norine Abena , de zus van de AC – topper aan GFC nieuws.

    Familie en vrienden maakten zich ernstige zorgen om het lot van AC-topper Paul Abena. Volgens zijn familie was de kans groot dat hij als passagier meereisde met het verongelukte toestel. ‘ Iedereen was druk aan het bellen om na te gaan waar Paul was’, zegt een ongeruste vriend. Volgens  zus Norine Abena was ook Ronny Brunswijk in het gezelschap van haar broer. Onduidelijk was als zij in het bewuste toestel waren. ‘ We hadden een tijd geen contact met deze twee mannen kunnen krijgen.’ Om half vier vanmiddag belde Abena mij nog vanuit het vliegtuig, ze zouden opstijgen. En daarna kon ik hem niet meer bereiken’, zegt de vriend aan GFC nieuws.  GFC nieuws verneemt van verschillende familieleden, dat Abena vandaag een vliegtuig van Blue Wing airlines heeft gechartered. Het betreft echter een ander toestel.
     
     
    UPDATE 3: Zondag 16 mei 21:30 (Ned. tijd)
    Geen overlevenden vliegramp
     
    Het rampgebied is door hulpverleners van Surinaamse en Franse kant bereikt. Zoals reeds werd aangenomen, hebben geen van de inzittenden de ramp overleefd. De verkoolde stoffelijke overschotten worden nu met korjalen naar de dichtsbij zijnde airstrip 'Stoelmanseiland' vervoerd. Het vliegtuig is volledig uitgebrand en verkoold.
     
    Hiermee komt dus een eind aan de hoop en de onzekerheid van de nabestaanden. De zoektocht naar het wrak, een Antonov An-28 van Blue Wing Airlines, gaat moeizaam want het ligt zo'n vijf kilometer van het dorp Poketi ten Zuidoosten van Suriname. Het gebied is moeilijk toegankelijk en het weer is slecht.
     
    Onder de slachtoffers zijn er naar verluidt familieleden van de gemeenschap van Poketi. Het hele dorp is in diepe rouw gedompeld. 
     
    De meeste informatie van het moment is gebaseerd op een bron van het Surinaamse ochtendblad De Ware Tijd. Voor nadere informatie is het wachten op officiele verklaringen van ondermeer het Nationaal Coördinatiecentrum voor Rampenbeheersing (NCCR).

    .

    Lees meer...
    Update: Bijlmer slachtoffers vliegramp
     
    D66-OZO fractie heeft geschokt gereageerd op het bekend worden dat er ook slachtoffers uit Amsterdam Zuidoost te betreuren zijn bij de vliegramp in Tripoli.
     
    Eerder heeft de kermisorganisatie afgezien van het geplande vuurwerk van afgelopen woensdagavond. Deze is verplaatst naar vanavond. Om 22.00 vanavond zullen er 2 minuten stilte in acht genomen worden op het Anton de Komplein. Dat gebeurd voor het afsteken van het uitgestelde vuurwerk. Na 22.00 zal het licht en geluid tijdens 5 minuten worden uitgedaan. 
     
    Ik hoop dat de mensen die er niet bij kunnen zijn op dezelfde tijd ook elders in amsterdam Zuidoost die 2 minuten stilte in acht nemen en een kaarsje branden voor de slachtoffers.
     
    Uit piëteit en vanwege centrale afspraken doe ik in dit stadium, geen nadere mededelingen over de indentiteit van de slachtoffers.
    Lees meer...
    Wat heb ik allemaal in mijn portefeuille
      
    Het nieuwe politieke landschap in Amsterdam Zuidoost begint zich reeds aardig af te tekenen. De PVDA heeft voor de coalitie vorming gegokt op de VVD en GroenLinks. De overige partijen zijn geen samenwerkingsverband aangegaan, dus is er niet als zodanig sprake van een oppositie, maar van individuele fracties deeluitmakend van de raad. Een mengeling van nieuwe leden en tot aan zeer ervaren politici. D66-OZO is met haar 5 raadsleden de grootste partij in dit gremium met politici die reeds een over enorme  dossierkennis beschikken. Een stabiele fractie met een duidelijke visie op de verscheidene thema’s. Verwacht mag worden dat de rest van de raad er in de toekomst niet zelden gretig gebruik van zal maken.
      
    Intussen zijn de vaste commissies geïnstalleerd. Onze fractievoorzitter M.H.G.M. van de Wiel (D66-OZO) is gevraagd om het voorzitterschap van één van de commissies voor zijn rekening te nemen. Dat is de commissie Werk & Diversiteit (W & D). Hieronder valt  het Grote Stedenbeleid / Sociaal Economische Vernieuwing / Arbeidsmarkt, Economische Zaken (inclusief markten), Sociale activering en Inburgering / Armoedebeleid en Schuldhulpverlening/ Diversiteitsbeleid

    De overige commissies worden allen voorgezeten door leden van de z.g. coalitie.
    Die zijn: Middelen & Veiligheid (M & V). Daaronder valt: Publiekszaken / Financiën / Personeel, Organisatie & Informatie / Communicatie / Veiligheid & Openbare Orde / Handhaving / Interbestuurlijke betrekkingen / Internationale contacten / Participatie/ Dualisering. Voorzitter: Mw. E. Muller (GroenLinks)
      
    Commissie Welzijn & Dienstverlening (W&D). Daaronder valt: Welzijn / Zorg / Onderwijs / Sport & Recreatie / Kunst en Cultuur / Coördinatie invoering WMO / Maatschappelijke Dienstverlening. Voorzitter: mw. B.E. Koenen-Wilson (PVDA).
      
    Commissie Ruimtelijke Ontwikkeling, Verkeer en Beheer (ROVB). Daaronder valt Ruimtelijke Ordening / Grondzaken / Milieu / Interim Beheer / Verkeer & Vervoer / Beheer Openbare Ruimte. Voorzitter: A.D. Bottse (VVD)
     
    In mijn portefeuille heb ik: Publiekszaken / Financiën / Personeel, Organisatie & Informatie / Communicatie / Veiligheid & Openbare Orde / Handhaving / Interbestuurlijke betrekkingen / Internationale contacten / Participatie/ Dualisering/ Welzijn / Zorg / Onderwijs / Sport & Recreatie / Kunst en Cultuur / Coördinatie invoering WMO / Maatschappelijke Dienstverlening. Deze disciplines zijn verdeeld over 2 commissies t.w. Middelen en Veiligheid en de cie. Welzijn & Dienstverlening.
     
    Zie voor de actuele informatie en de samenstelling van alle commissies: www.zuidoost.amsterdam.nl/maak_kennis_met_de/stadsdeelraad/raadscommissies
     
     
    Lees meer...
    Virtuele soap 'Transparantie' in productie
     
     
    Blijft afgestemd om niets te missen van Neerlands nieuwste virtual soapserie 'Transparantie'. Deel 1 is in productie. Very soon exclusive on this screen.
     
    Lees meer...
    De film:  'TRANSPARANTIE'
    SOON ON THIS SCREEN

    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl