royristie.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Roy Ristie's eigen tori
    Ik ben in 1953 te Paramaribo in het Koninkrijk Der Nederlanden geboren. In 1977 streek ik neer in een andere stad van dit koninkrijk te weten Amsterdam.

    In Amsterdam heb ik sinds 1977 gewerkt als audio-visueel voorlichter in het welzijnswerk te Amsterdam Zuidoost, als radio- en televisiemaker o. a. bij Lokale Omroep Bijlmer, voor het programma Zorg en Hoop (NOS), bij Black Star Liner (VPRO). Verder voor STAD Radio Amsterdam, NMO, Holland FM, Veronica, Humanistisch Verbond, AT5 en vele andere media. Van 1981-1983 als eindredacteur van Zjus & Sjow en Blackstage Magazine en directeur/eigenaar van o.a. de reclamebureaus Rostov's Advertising en ProFact. Oprichter van radio Kanarie, radio Kankantrie, Mart, radio Fantazia, MOSA, Radio Fayalobi, FAYA FM, 30 Juni/1 Juli Comité, het Bewoners Netwerk Zuidoost en bedenker van het multi-media concept BRASA PLAZA.
     
    In mijn vrije tijd ben ik lid van het 4 & 5 mei Comité Zuidoost, lid van het Bewoners Netwerk Zuidoost, initiatiefnemer voor een borstbeeld voor Pa Sem, en participeer in vele activiteiten in Amsterdam Zuidoost.
     
    Momenteel ben ik freelance media- en marketingconsultant, en politiek ondernemer.
     
    Voor de lokale verkiezingen op 19 maart 2014 ben ik lijsttrekker voor D66 Amsterdam Zuidoost.
     
    Roy Ristie
    06.4557.9471 - 020.774.8688
     

    Geldgebrek was smoes voor afblazen Kwakoe
    Geldgebrek was smoes voor afblazen Kwakoe
     
    Smoesjes verzin je wanneer je er niet meer uitkomt. Maar smoesjes zijn vaak doorzichtig. De smoesjes waarmee het afblazen van het zogenoemde Kwakoe Festival werden omgeven, prik ik dan ook snel door. De smoesjesman is nu ruimschoots door de mand gevallen.
     
    Op 20 juni j.l. kreeg ik van het Dagelijks Bestuur van Amsterdam Zuidoost te horen dat het beoogde zomerfestival geen voortgang kon krijgen. Reden: geldgebrek en onwillige leveranciers. Ik schrok niet van de mededeling over het afblazen, maar verbaasde me over de redenen die hiervoor genoemd werden. Nog meer verbaasde ik me over de manier waarop deze informatie er als koek in ging. Met name bij de pers die de opgevoerde redenen blindelings overnam. Had men de ontwikkelingen rond de organisatie van dit jaar dan niet gevolgd of ben ik één van de weinige mensen die gewoon rekenen kan?

    Zo kwam er geen enkele kritische vraag over het aspect tijd. Stadsdeelvoorzitter Marcel La Rose werd geen vragen voorgehouden zoals ik die reeds bij het geklungel aan het begin van dit jaar in de raad stelde. Vragen – waarvan de antwoorden overigens vrij lang op zich lieten wachten – die maanden geleden bloot legden, dat de zogenaamde regiemissie van het Dagelijks Bestuur gedoemd was te mislukken. Antwoorden die boven water brachten dat er niet eens een overeenkomst was met een beoogd "trekker" van de voorbereidingen.
    Met de inmiddels als "meneer Stiekema" bekende formateur, die dus als vrijwilliger allerhande partijen bij elkaar zou moeten brengen in een consortium, bleek het toen al niet te vlotten. Intussen gingen er kostbare weken verloren. De vijf organisaties die zich dit jaar met de organisatie van het festival wilde belasten kregen immers geen vergunning en er was niet eens een rechtspersoon die een nieuwe poging daartoe had ondernomen; althans volgens de informatie die La Rose aan de raad verschafte. Toch werd er niet acuut aan de bel getrokken. Inmiddels was het juni. Ook niet toen we pas halverwege deze maand te horen kregen dat er een stichting in oprichting was met 3 beoogde bestuursleden. Mensen die zich bereid verklaard hadden om hun steentje bij te willen dragen om te helpen kijken wat er te redden viel. Met het eventueel verlenen van een vergunning zou het ook geen probleem zijn want de DB-vrijwilliger Stiekema, oud directeur van de Heineken Music Hall had immers reeds een "voorlopige vergunning" aangevraagd, aldus La Rose. Om dan in het kielzog van deze mededeling te komen met een verzoek om een overheidslening, nadat banken al negatief hadden geadviseerd. Het voelde aan als was ik tot mijn nek in drijfzand terechtgekomen. De raad stond met de rug tegen de muur.
     
    Daar sta je dan, met een bal die regisseur La Rose met alle beloften en geschonken vertrouwen weer om 5 voor 12 op jouw bordje neerploft met een financieel dekkingsplan dat kant noch wal raakt. Een begroting die naast een onvolledige dekking ook nog voor een deel op lucht is gebaseerd. Een spookachtig aantal standhouders voor totaal irreële tarieven en sponsorinkomsten als vogels in de lucht. Mijn oma zou zeggen, mi gek ma mi no law (ik ben gek, maar ben geen idioot). Een boekhoudkundig verzinsel dat met een ton begint om in een debacle te eindigen. De raad was bereid om zich in eerste instantie te beperken tot het in bescherming nemen van het regisserende Dagelijks Bestuur. Maar toen deze vervolgens de raad in de positie bracht dat deze "de schuld" zou zijn van het uiteindelijk afblazen van het festival leek men zich pas bereid om in actie te komen. Ook de partij van stadsdeelvoorzitter (PVDA) wilde dit niet meer zo over zich heen laten komen en diende daarom een motie van treurnis in tegen La Rose. Deze politieke gele kaart kreeg brede steun in de raadsvergadering van 21 juni j.l. Opvallend daarbij was dat coalitiepartij GroenLinks deze motie niet steunde. Fractievoorzitter Iwan Leeuwin (GroenLinks), tevens coalitiegenoot, verscheurde de motie op heel demonstratieve wijze na zijn stemverklaring. Een CDA motie van "onbekwaamheid" tegen La Rose haalde het niet, maar vermeldenswaard daarbij is wel dat bijna de helft van de PVDA fractie bij de stemming de raadzaal verliet.
     
    Kwakkelende opstelling
    Voorop gesteld dat het als Kwakoe bekende event zich niet laat organiseren, is het dus hoogst opmerkelijk dat de overheid een op voorhand verwarringscheppende bemoeienis met dit gebeuren beoogde. Het festival heeft een bijzondere ontstaansgeschiedenis die tevens de kracht vormde van haar bestaan. Bemoeien kan, maar dan zou je eerder moeten overwegen om het totaal te adopteren. Met alle risico"s van dien. Er is echter ervoor gekozen om deze verworvenheid van Amsterdam Zuidoost te laten voortbestaan als particulier initiatief. Dan moet je als overheid je ook beperken tot de core-business en geen halfslachtigheid aan de dag leggen. Dat schept verwarring en roept valse verwachtingen op.
     
    Er kunnen slechts 2 redenen zijn waardoor dit het festival kreeg: miscalculatie of opzet. Dat zal gissen blijven. Eén ding weet ik zeker. "Kwakoe" moest eind juni worden afgeblazen door onderschatting, misvattingen en ondeskundigheid. Althans, zoals de raad - ook weer op advies van het Dagelijks Bestuur o.l.v. Marcel La Rose - hen op pad stuurde uit goedgelovigheid en/of blindelings vertrouwen. Het Dagelijks Bestuur heeft vervolgens te lang bij een meerderheid van de raad de schijn kunnen ophouden dat het allemaal goed komt. Enige argwaan was not done.
     
    Onderschatting, verkeerde inschattingen en uiteindelijk enorm tijdgebrek heeft dit festival uiteindelijk verder naar de afgrond geholpen. Alle hulp ten spijt. Tot 2008 heeft de oorspronkelijke organisatie (Kwakoe Events) op eigen kracht, met eigen middelen en volledige verantwoordelijkheid de organisatie ter hand genomen. Daarna werd de vergunning verleend aan organisaties die respectievelijk:
    - ontlast werden van betaling van precariobelasting (levert een besparing op van bijkans €30.000), zou nu ook een meer toereikende infrastructuur van het festival terrein aangereikt krijgen;
    - volledige medewerking van het stadsdeel, een communicatie budget, € 50.000 voor professionalisering;
    - nog eens € 50.000 voor ontwikkelingskosten en € 100.000 van de gemeente Amsterdam.

    Toch is de zogenaamde regie mislukt. Men is de tijd vergeten en bovenal het niet te kapitaliseren sociaal kapitaal; de mensen die "Kwakoe" zijn, de mensen die "Kwakoe" maakten tot wat het was geworden.
     
     
    Ik hoor nog zo de woorden van La Rose die hij gebruikte op een vergadering aan het begin van 2011 toen ik mijn bezorgdheid uitte: "als we niet meer in staat zijn om de rivier over te steken met krakkemikkige bootjes (doelend op o.a. de stichting Kwakoe Events), dat we er dan beter aan doen om Balast Nedam (doelend op Stiekema c.s.) in te schakelen om ons daarover heen te helpen."
     
    De les van Kwakoe
    Kwakoe laat zich niet organiseren, net zo min als dat het geval is met bijvoorbeeld Koninginnedag, en zeker niet door de overheid. Kwakoe, dat zijn de mensen. Mensen zoals die zich in alle spontaniteit in 1975 op het Bijlmerplein begaven om te recreëren met voetbal en aanverwante zaken. En natuurlijk moet je als overheid je ermee bemoeien. Zeker als dat gaat over openbare orde. Maar dan moet je niet de recreanten aanpakken maar ze juist beschermen.
     
    Stel je voor dat ik als straatmuzikant steeds meer toeschouwers aantrek. Moet ik dan bloeden?

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl