royristie.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Roy Ristie's eigen tori
    Ik ben in 1953 te Paramaribo in het Koninkrijk Der Nederlanden geboren. In 1977 streek ik neer in een andere stad van dit koninkrijk te weten Amsterdam.

    In Amsterdam heb ik sinds 1977 gewerkt als audio-visueel voorlichter in het welzijnswerk te Amsterdam Zuidoost, als radio- en televisiemaker o. a. bij Lokale Omroep Bijlmer, voor het programma Zorg en Hoop (NOS), bij Black Star Liner (VPRO). Verder voor STAD Radio Amsterdam, NMO, Holland FM, Veronica, Humanistisch Verbond, AT5 en vele andere media. Van 1981-1983 als eindredacteur van Zjus & Sjow en Blackstage Magazine en directeur/eigenaar van o.a. de reclamebureaus Rostov's Advertising en ProFact. Oprichter van radio Kanarie, radio Kankantrie, Mart, radio Fantazia, MOSA, Radio Fayalobi, FAYA FM, 30 Juni/1 Juli Comité, het Bewoners Netwerk Zuidoost en bedenker van het multi-media concept BRASA PLAZA.
     
    In mijn vrije tijd ben ik lid van het 4 & 5 mei Comité Zuidoost, lid van het Bewoners Netwerk Zuidoost, initiatiefnemer voor een borstbeeld voor Pa Sem, en participeer in vele activiteiten in Amsterdam Zuidoost.
     
    Momenteel ben ik freelance media- en marketingconsultant, en politiek ondernemer.
     
    Voor de lokale verkiezingen op 19 maart 2014 ben ik lijsttrekker voor D66 Amsterdam Zuidoost.
     
    Roy Ristie
    06.4557.9471 - 020.774.8688
     

    Meer of minder diversiteit in de media?

    De Nederlandse Publieke Omroep (NPO) heeft zichzelf een ‘nieuwe’ taak opgelegd. Dat valt op te maken uit recente publicaties. Bij mij roept dit meteen de vraag op wat er dan mis was met de oorspronkelijke taak, namelijk een weerspiegeling zijn van onze samenleving via de elektronische media; een afspiegeling van ons geweten. Je kan pogingen doen om ‘de toekomst van ons land te verbinden’, maar als de realiteit van het heden niet tussen de oren zit, zal dat weer blijken een zoveelste onfortuinlijke poging te zijn geweest.

     
    Ik ben bekend met diverse worstelingen om ons steeds diverser geworden land als een normaal en natuurlijk gegeven te ervaren en accepteren. In late jaren 70 en vooral begin jaren 80 - toen de demografische diversiteit nog door sommigen werd ervaren als een noviteit of door anderen als een inbreuk op bestaande waarden van onze cultuur – werden er reeds verwoeste pogingen ondernomen het ‘samen leven’ normaal te laten verlopen. Wie kent de peperdure ééndaagse festivals niet die onderlinge discriminatie moesten beaten. Hip en goed bedoeld, maar die legden nauwelijks zoden aan de dijk. Burgerinitiatieven om het duurzaam samen leven te bevorderen werden met alle gemak van de wereld weggewuifd omdat die niet de nodige politieke exposure op korte termijn zouden opleveren.
     
    De NPO heeft zich nu ten doel gesteld om haar oorspronkelijke functie - als open publieke omroep waarin ruimte is voor diversiteit - in dit jaar nu wat serieuzer op te pakken. “Een diverser geluid te laten horen en meer diversiteit in beeld te laten zien”. De vraag die meteen opduikt is wat ons mediale geweten al die tijd heeft nagelaten te doen. Incidentele acties in de jaren 90 - vanuit voornamelijk migrantenmedia - om meer kleur in de media te bewerkstelligen, werden te soft en naïef ingezet. Het landde niet. Onder meer omdat kleur op zich niet de garantie geeft voor een betere weerspiegeling van diversiteit in al haar gremia en vormen.
     
    Diversiteit is veel meer dan kleur
    Diversiteit is het resultaat van een continu en zeer dynamisch proces dat zich voltrekt ten gevolge van ontmoeting van culturen. Als dat niet kunstmatig wordt tegengehouden vindt het haar weg. In het maatschappelijk verkeer, in het bedrijfsleven, bij de overheid, maar zeker ook bij de media. De publieke media, zoals die voor ons land zijn ingericht, hebben een fundamentele taak. Namelijk één die de samenleving in al haar totale omvang weerspiegeld. In doen en laten, in vorm, tone of voice, accenten en aandachtsgebieden.
     
    Diversiteit is een kwestie van besef
    Zolang we dat niet beseffen, zal elke actie om open deuren wijder te krijgen slechts een cosmetische blijken te zijn en daardoor gedoemd te blijven steken in discussies over die diversiteit. Multiculturaliteit is geen zelfstandig naamwoord, het is een grondhouding.
    Multuraliteit is niet iets dat kan mislukken als taboes en kleingeestig denken plaats zou maken voor realiteitszin. Waarden zijn deelbaar en daardoor continu in beweging. Elke dag vormt in dat opzicht een uitdaging. Wij zijn er allemaal zelf bij. Sterker nog, wij dragen allen daaraan bij. Onze collectieve fiscale verplichting - alléén al - mag daartoe het bewijs zijn.
     
    Traditionele functie publieke omroep
    Onze publieke omroep is van meet af aan zo ingericht dat die dient bij te dragen aan een vreedzame en open samenleving. En niet alleen wanneer er sprake zou zijn van zo genoemde druk op fundamentele waarden, zoals dat in bepaalde kringen wordt ervaren. De publieke omroep informeert (toereikend en objectief), brengt mensen vaardigheden bij, maakt mensen weerbaar, en schept ruimte voor dialoog om vooroordelen af te breken of taboes te doorbreken. Een verantwoordelijkheid die toch onderdeel is van onze beschaving. So …what’s new?!

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl